الخميس، يوليو 14، 2011

انا بشر ،، انا بغلط ،، انا ممكن أتصلح




طول ما احنا عايشين وبنتعامل مع الناس لازم هنغلط، لان الانسان اللى مش بيغلط خالص بالتأكيد انسان مالوش دور فى الحياة وغير منتج او مفيد حتى ولو لنفسه 
وكل مره بنغلط فيها وبنعرف بعدها غلطنا بالتأكيد بنتعلم حاجه جديده بنضيفها لقاموس خبراتنا فى الحياة
والانسان الذكى هو اللى بيعرف غلطه وبيتعلم منه كويس ومش بيكرره تانى، لان الواحد لو غلط نفسه الغلطه مرتين المرة التانية من وجهه نظرى بتبقى أكبر من المرة الأولى ، فيها غلطه انه عمل حاجه غلط اساسا، وفيها كارثه انه كرر غلط عمله قبل كده.

متعه رحلتنا فى الدنيا والحياة، اختلاطنا بالناس والتعامل معاهم، التعامل مع اشكال واصناف مختلفه من البشر
ومع كل يوم بنعرف ان فيه انواع موجوده من البنى آدمين ماكنش نتخيل انهم موجودين ابدا
فيه ناس كتير غيرنا ومختلفين عننا، فيه ناس بتكدب والكدب فى لسانها لبانه وشيء عادى، فيه ناس بتغش اصحابها وشايفه ان ده برضه شيء طبيعى، فيه ناس بتتكلم على ناس منوراها ومقتنعه ان دى حسن نية، وفيه وفيه وفيه .. وكل انسان فيه عيب مش بيقتنع ابدا انه عيب، او حتى لو بيسميه عيب بس دايما اول شيء بيعمله انه بيدور على مبرر للعيب ده علشان ما يخليهوش عيب فى الاخر.

يعنى اللى بيتكلم على الناس كتير ده تلاقيه بيقلك اصل انا طيب واللى فى قلبى على لسانى
واللى بيكدب بيقلك انا بتجمل، دى شطارة، هو الشغل اصله عايز كده!!!

انا شايفه ان اكبر من الغلط نفسه اننا ما نعترفش اننا غلطنا، او اننا عندنا قابلية للصواب والخطأ، واننا ما نقتنعش اننا بشر وبنخطأ وخير الخطائين التوابون.

انا نفسي بعترف كل يوم قدام نفسي وبمنتهى الصراحه انى بشر ومليانه عيوب، وفى نفس الوقت لما حد بيسألنى ايه عيوبك ما بعرفش أرد، يمكن لأنى شايفه انها شيء شخصى شوية،او شيء يخصنى انا لوحدى وبتاعى انا لوحدى ما يهمنيش أقوله لحد .. ويمكن لان اللى انا بشوفه عيب فيا اللى قدامى يعتبره ميزه فانا احب اللى قدامى ده بقى يكتشف بنفسه ايه المميزات وايه العيوب.
بس الأهم من ده كله انى بعترف قدام نفسى، بفضفض لنفس كل يوم قبل ما انام واحاسبها على أخطائها، بحاول اعرف انا اتصرفت ليه بالطريقه دى والمفروض كنت اتصرف ازاى او اعمل ايه

لما بعمل شيء كبير شوية واحس انه مضايقنى اول حاجه افكر فيها انى اكلم امى ، احكلها وافضفض معاه واسمع نصيحتها واتعلم منها علشان هى اكيد اكتر انسانه هتنصحنى وهى بجد خايفه عليا

مش عيب ان الواحد فينا يعترف بخطئه وعيوبه، بالعكس دى نقطه قوة تتحسب لاى بنى ادم انه يبقى عارف عيوبه ايه ويبقى بيحاول انه يصلحها

هناك تعليقان (2):

غير معرف يقول...

مممم .. بصى يا خالتى .. البوست دا بقى بالأخص .. بيكلمنى .. انا غلاط كبير .. باغلط ياما .. مش ملتزم مش متدين .. مش مش مش .. مبقاش نافع معايا انى اراجع نفسى لأن مراجعة النفس لما يبقى الواحد مش عارف في ايه .. انما انا عارف .. و مع ذلك باغلط .. ف الحل انى اروح انتحر . او ادعى .. بس هو انتى ممكن يصدر منك اى غلطه ف حق اى حد ؟؟ مظنش


تسلم ايدك

Doaa' Gamil يقول...

بس بقى يا سيدي ..
مش مشكلة انك تكون بتغلط وبتغلط كتير كمان مجرد اعترافك انك بتغلط ده فى حد ذاته شيء رائع جدا، فى ناس تانية بتعمل بلاوى ومش مقتنعه انها بتغلط ودايما بتدور على مبرر او مسمى تطلقه على عيوبها علشان تبينها حاجه كويسه .. الخطوة الاولى لحل اى مشكلة هى الاعتراف ان فيه مشكلة اصلا ..

اول خطوة المفروض انك تعملها انك تصلح علاقتك مع ربنا، وتعديه انه يقويك على ده، واهى فرصه حلوة قوى ان رمضان داخل علينا "كل سنة وانت طيب" والروحانيات بطبيعتها بتعلى فى رمضان حاول تستغلها بقى ..

صدقنى دى هتبقى خطوة مهمه جدا وباذن الله ربنا هيوفقك فيها خاصة لو اخلصت النية لربنا يعني :)

ثانيا بقى يا سيدي .. اه انا ممكن يصدر من غلطه فى حق اى حد، لانى بشر وبغلط زىي زى اى حد تانى، صحيح انى من النوع اللى بيحاسب نفسه جامد قوى، ولما بغلط غلطه كبير ما بعرفش انام ولا يهدالى بال الا لما اعتذر للشخص اللى غلطه فى حقه واعتذرله واتاسفله علشان ضميري يرتاح ..

وعارف كمان .. اللى اكبر من غلطنا فى حق الناس هو غلطنا فى حق نفسنا ..

منورنى دايما