الأحد، ديسمبر 30، 2012

رسالة حب




ترى هل أكتب عنك ام أكتب عنى الان، وهذه الوجوه التى أراها حولى وتذكرنى بك هل هم جميعا يرتدون قناع لوجهك ام ان عيني لا ترى سوى ما شابه ملامحك فى الوجوه.
هل تعلم انه لا شبيه لك بين البشر وان تشابهت الملامح لاربعين شبه.
هى سطورى تُكتب عنك من تلقاء نفسها، فلست وحدى من يفتقدك فى هذه الحياة، فغيري اشياء كثيره تفتقد ملامحك وهمساتك وسكناتك وآهاتك، منها عيني وقلبى ويدي وكلماتى وألحانى وسطورى، فمعك كنت اشعر أن كل خليه من أعضائي الحسية هى كائن مستقل بذاته ويحبك بطريقته الخاصة، ومعك كنت اشعر بان كل ما افعله وأقوله يعبر عما اشعر به معك ولك.
عينى تفتقد التأمل الى قسمات وجهك حين تعتليه ابتسامة خفيه لا يلحظها غيري، وتفتقد النظر الى وجهك حين تغضب من داخلك وتدارى عن الآخرين غضبتك تلك، وقلبى يشتاق الى دقاته المتلاحقة المتلهفه حين يقترب موعد لقائنا، ويدي وحيدة بعيده عن يدك تحتاج الى لمستك التى تعبر الى داخلى وتملأنى بالحنان والسكينة.

تلك كلماتى الحائرة التائها بين السطور، لا تكفى ولا تشفى ولا اعرف لكتابتها سبب، فحالتى تلك ليست بالجديدة على قلبى ولم تعد قديمة، ان الحب عندى هوايه امارسها وقت انشغالى واستمتع بها وقت فراغى .. الحب هو حياتى وعملى وانشغالى وشغلتى .. لكن حبك هو أكبر وأجّل من ان يظل مجرد هواية، فحبك وحب ما تحب وحب من يحبك هو حياة قائمة بذاتها، احبها فى وجودك واعشقها فى اشتياقى لك، حبك حالة تفوقت على كل حالة العشق الوجودية التى سمعت بها او قرأت عنها، فأرواحنا وان لم تتلاقى فى عالمنا الحسي فاننا تتلاقى كل يوم فى عالم الحب، تتقارب وتتألف.

مازلت حائرة هل أكتب عنى تلك السطور ام أكتبها عنك أنت ؟!  ولا ادرى لماذا بدات فى كتابتها من الاساس؟  فها نحن الان فى اليوم الثالث الذى احاول ان اكتب لك فيه تلك الرسالة ومازلت غير مدركة لاى شيء من حولى، فاحيانا ينتابنى ذلك الشعور الغير مبرر انه وبمجرد الانتهاء من كتابة رسالتى سأراك امامى وستاتى لتنير ظلم حياتى، وينتابنى ايضا الخوف من الايمان بهذه الفكرة فاخشي الا تتحقق فافقد ثقتى فى احساسي.

ان حب المجهول هو ما يجذبنى اليك،المجهول هو السر الاعظم الذي يجمع بيننا،  فقصة حبي معك بدات منذ قديم الازل حين تلاقت أرواحنا فى عوالم آخرى فى أماكن آخرى .. التقينا وتقاربت ارواحنا فى هاله من الحب كتلك التى رايتها فى قصص الجنيات الجميلات الطيبات فى طفولتى.

حبيبي .. هكذا يحلو لى منادتك فى مخيلتى كلما تخيلتك وتذكرتك، وذكراك ليست بالشيء الهين او السهل النسيان، فمن يرى الحب فى عينيك مرة لا ينساه ما بقى حيا ولا يستطيع ان يحيى بدونه، وانا ما فقط رايته ولكنى عشته معك فى صحوتى وفى نومى.


لا تعتبر هذه هى نهاية رسالتى فان الكلام معك لا نهايه له، لكن السطور غارت من حبى لك وسمعت شكواها همسا ,وانا امرأة ذاقت مرارة العين والحسد كثيرا فأخشى ان يتكررا من جديد معى ومعك، فلنكتفى بتلك التلميحات القليلة عن ذلك الشعور الجميل على وعد ان نحيا سويا ما تبقى من عمرنا ونحن مدينون له بجمعنا سويا.












الخميس، نوفمبر 29، 2012

مش كلام فى السياسة

عمر ما كان ليا فى السياسة ولا كنت بتابع اى اخبار سياسية ولا بحبها أصلا .. وكمان ما بفهمش فيها .. وما حاولتش انى افهم فيها كمان .. ودايما بسيبها كده زى ما تيجي تيجى بقى.

يمكن زىّ زى كتير من المصريين ما بدأوش يتكلموا فى السياسة الا لما ثورة يناير قامت .. "ثورة" .. قد ايه الكلمة دى فى الايام الاول للاحداث كانت غريبة على ودانى .. وفضلت لمدة شهور كلمة غريبة على ودانى وبدأت استوعبها بس لما بقيت تتقال كتير فى كل مكان .. خلاص مادام انتم شايفين انها ثورة تبقى ثورة !!

عديت سنة ومن راها التانية .. وقربنا ندخل فى السنة التالتة كمان .. والكلام فى السياسة بقى كتير قوى، اللى فاهم بيتكلم واللى مش فاهم بيتكلم ويمكن اكتر كمان، اى حد عاوز يقول حاجة بيقولها، وبما ان وسائل التواصل بقيت اسهل واكبر فاى حاجه بيقلها اى حد بقت سهل جدا انها توصل لاى حد برضه، ووسائل جمع المعلومات والاراء بقت كتير وتلغبط .. وبالنسبة للبنى آدم العادى او الغلبان او الاهبل فى بعض الاحيان .. البنى آدم اللى عنده استعداد يصدق اى حاجة بيقراها على النت او يسمعها فى التلفزيون من غير ما يفكر فيها ويعقلها ويشوفها ممكن تحصل اصلا ولا لأ ... فالموضوع ده بقى متوافر قوووى والكلام ده ما فيش أكتر منه.

مش هسميها اشاعات لانها مش كده .. لان فيه بعضها ومش قليل منها بيستند الى حقائق، لكن ممكن اسميها فراغ، ناس فاضية ومش عارفه تضيع وقتها فى ايه، ولقت ان الموضه اليومين دول هو الكلام فى السياسة فبيتكلموا اى كلام وخلاص وبيخلطوا الأمور وبيزيفوا الحقايق وبيكبروا المواضيع ويهولوها وفيه اللى بيحول الموضوع ويطوعه لرغباته واهوائه ومصالحه الشخصية.

الحالة العامة عندى واعتقد عندك وعندها وعند ناس كتيره قوى .. بقت حالة من القرف والاستياء، انا شخصيا وصلت لمرحلة انى خلاص مش عايزة اسمع اى حد بيتكلم فى اى حاجه ليها علاقة من قريب او من بعيد باى حاجه بتحصل فى البلد، لانى شبعت كلام فى السنتين دول .. ولاننا مش بنعمل حاجه غير نتكلم نتكلم ونتناقش ونتخانق ونطلع من حوار ندخل فى حوارات .. 
 انا وصلت ان حتى النكت والهزار والألش فى السياسة ما بقتش مستحملاه وما بقاش يضحكنى زى زمان بل بالعكس ممكن يبكينى ويضايقنى أكتر ..

انا مش عارفه هى دى حالة حب للوطن كبيرة واتحولت لحالة حزن عليه .. ولا حالة الاستياء دى وصلت لاستياء من مصر كمان!!

انا حزينة على الناس اللى بتموت كل يوم، وماحدش عارفه هما بيموتوا ليه أصلا .. وماحدش عارف هما بيموتوا ازاى .. واظن ان ماحدش هيعرف، وحزينة اكتر على الناس اللى بتموت وهى بعيدة عن كل اللى بيحصل، لكن صابهم من الحب جانب .. زى أطفال منفلوط اللى مالهمش اى ذنب فى الدنيا الا انهم فى مصر .. ذنبهم فى الحياة انهم مصريين وانهم عاوزين يتعلموا .. ولاول مرة فى حياتى احس ان مصر ذنب .. لازم نستغفر منه كتير قوووى.

قبل الحادثة بحوالى 3 اسابيع ماتت بنت بواب عمارتى فى حادثة برضه فى العيد وهما مسافرين يعيدوا فى البلد، ماتت "أمل" اللى عندها 6 سنين من غير اى ذنب الا انها مصرية .. وفى مصر الاهمال واللامبالة هى سيدة كل المواقف. ولما ماتت أمل حسيت ان ربنا اختارها هى تحديدا لسبب .. واكبر سبب هو اسمها "أمل" وحسيت ان بموتها مات الأمل فى الحياة .. وبعدها حادثة القطار والاتوبيس والاطفال اللى ماتت لنفس الذنب الرهيب .. كونهم مصريين وعايشين فى مصر .. فأول حاجه قلتها .. ما خلاص ماتت أمل!!

ومن يومها .. يوم السبت الاسود .. 17 نوفمبر 2012 .. وانا جوايا شيء اتكسر .. كل لما أجى اضحك افتكر ام الأطفال التلاته اللى ماتوا فى يوم واحد وفى ساعه واحده وافتكر قلبها المكسور عليهم، انا عارفه انه قضاء من ربنا .. لكن عارفه برضه انهم ماتوا بسبب الاهمال. وحزينة أكتر ان ما حدش فاكرهم دلوقتى ولا فاكر دمهم ولا فاكر أهلهم، لكن أول ما حصلت الحادثة كل الرموز والجهات اتكلمت وشجبت وادانت وطالبت بميه ألف حاجه وكلهم علشان بس عاوزين يطلعوا فى الصورة قدام الناس البسيطة  .. يسافروا ويتصوروا مع الأهالى والاطفال المصابين ويعملوا شغل سياسي على حساب الأطفال الأبرياء .. وكانهم معدومى الضمير والاحساس .. لكن هما فين دلوقتى ؟؟؟؟ حد فيهم دلوقتى لسه بيتكلم عن الاطفال او حد فيهم لسه مستمر فى زيارته لاهلهم ؟؟؟؟؟ اللى بيعمل كده مش بيعمله قدام الشاشات اصلا لانه بيعمله ثواب لله .. فمش هتلاقى نفسك سمعت عنه فى الاول ولا هتسمع عنه دلوقتى .. لكن اللى بتكلم عنهم  هما دلوقتى بيجروا ورا التورتة الجديدة اللى عاوزين ياخدوا منها حته .. هما فى الاول وفى الاخر مش بيفكروا فى حقوق الناس بجد ولا بيفكروا فى مشاكل البلد دى بجد .. هما بيجروا ورا الحاجه اللى هتوصلهم لمصالحهم أكتر .. وكانها موضه ... واكبر دليل على كلامى اللى حصل فى انتخابات الرئاسة .. وعجزهم عن الاتفاق او الاتحاد ورا هدف واحد .. كل واحد منهم كان عاوز التورتة كلها ليه لوحده ومش عاوزحد ياخد حته معاه ..

امبارح كانت موضه الشجب والادانة لحادثة الاطفال ..
النهارده موضه الشجب والادانة لموضة الاعلان الدستورى
وبكره موضة الشجب والادانة لموضة الدستور ..

المشكلة من وجهة نظرى اننا مش بنكمل حاجة لحد الأخر .. نفسنا قصير قوووى .. وحتى لما قعدنا ال 18 يوم علشان نمشي مبارك .. تعبنا قووى بعدها .. ومجهودنا بقى قليل ومشينا وريحنا وبدأنا نفوق على المواقف الكتيرة اللى بتطلعلنا فجأة فى النص .. وكل هوجة والتانية مش بتاخدلها اكتر من يومين وبالكتير أسبوع .. وبعدين نرجع وننام تانى ..
المشكلة كمان فى الأنانية .. كل واحد عاوز ياخد كله حاجه ليه لوحده وما حدش عنده اى استعداد انه يشارك الاخرين فى نفس العمل.

انا كنت مش عايزة اتكلم فى السياسة وبرضه اتكلمت :(  انا بس كان فيه كلام كتير قووى جوايا وكان نفسي أقوله .. قولته من غير ترتيب ومن غير تذويق .. والاهم انى قلته لنفسي علشان ما ادخلش فى اى نقاش من اى نوع مع اى حد ..

لينا رب اسمه الرحيم .. الكريم .. العفو .. يعفو عنا ويرحمنا
 
 


الاثنين، نوفمبر 12، 2012

كلام كتير ... ما تركزش



فى حاجات كده كنت بعملها ومتعودة عليها لفترة طويلة، وصلت معاها لمرحلة انى بقيت بعملها من غير تفكير .. بقيت بعملها كده تلقائيا .. وبعد كده حصلت ظروف خلتنى ابطلها لفترة .. فى الأول ما كنتش حاسه انها وحشانى ولا انى عاوزه اعملها تانى .. ولا كأن فيه ما بينا عشره ولا سابق معرفه .. وبعدين لما اجبرت نفسي اعملها بحجه انى متعودة عليها ولازم ابقى اصيله بقى وبتاع .. ما قدرتش وما استحملتش .. وبقيت بسأل نفسي هو انا ازاى استحملتها او كنت بعملها طول الفترة اللى فاتت دى .. 

فى حياتى عرفت ناس كتيره جدا جدا جدا .. لكل مرحلة فى حياتى كان فيه ناس مميزة للمرحلة دى .. ما اعرفش هما دخلوها ازاى .. ومش فاكره خرجوا منها تانى ازاى .. واحتمال كمان اكون مش فاكره احنا كنا عاملين ايه سوا .. كل اللى فكراه شوية صور لشكلهم وضحكتهم .. شوية من طريقة كلامهم.
كتير بدخل التفاصيل فى بعضها والكلام اللى كان بيتحكيلى من فلان بيتهيالى ان علان اللى قاله، بدخل الحكايات فى بعضها ومش فاكره ايه حصل امتى او حصل ازاى .. هو انا عارفه انه حصل وخلاص .. او بيتهيالى كمان .. والله ما بقتش متأكده من حاجه.

انا فاكرة ان حياتى زمان كانت اسهل بكتير عن دلوقتى .. كنت بعرف أحلم وكنت عارفه أحلم بايه .. كان فيه خطه قدامى وكنت عارفه ممكن اوصلها ازاى .. لكن دلوقتى انا ما بقتش عارفه اى حاجه خالص، انا بعمل حاجات كتيره جدا وبمشى فى الف طريق وطريق وبقول اهو يمكن طريق منهم يوصل لاى حته .. انا مش عارفه هى ايه الحته دى بالظبط لكن اعرف انى اكيد هوصل لحاجه وكل اللى بقيت بتمناه من ربنا انها تبقى حاجه حلوة .. ده انا حتى لو بحوش شوية فلوس .. فانا برضه بحوشهم وانا مش عارفه انا بحوش ليه، انا بس قالولى انى لازم احوش والقرش الابيض ينفع فى اليوم الاسود ..

الدنيا علمتنى انى ما استجعلش اى حاجه خالص، لان فى الاول وفى الاخر كل حاجه بتعدى وبتجري كمان، الحلو بيعدى والوحش كمان، علشان كده دلوقتى بقيت على قد ما اقدر احاول استمتع باللحظة اللى انا عايشاها باى طريقة، لو معايا فلوس بصرفها، لو نفسي فى اكله باكلها ومش بفكر هو انا كده هتخن ولا هخس .. ومش بفكر هو انا بكره هعمل ايه مادام انا كويسه دلوقتى .. واهو بكره بتاع ربنا .. والنهاردة كمان :)

عندى اعتقاد فظيع انى مجرد ما هقرأ عن خطط للتخسيس والدايت، وشوية التمارين والوصفات اللى بيضحكوا بيها على الناس فانا كده هخس لوحدى .. بس بمجرد القراءة ، وعندى اعتقاد تانى يودى فى ستين داهيه كمان وهو انى مهما اكلت من حاجات مادام مش بقول لحد انا اكلت ايه يبقى مش هتخن .. وكأن التخن ده بيجي لما بتكلم عن اللى اكلته بس .. بيتنظر يعني "بيتحسد"  .. وخلينى فى اعتقاداتى اللى موديانى فى داهيه دى $

انا اتعودت طول حياتى لما أحب حد أروح أقله انى بحبه ولما اكره حد اخد جنب كده وما ابقاش عارفه اتعامل معاه، بتكسف اقول لحد انت دمك تقيل على قلبى .. بس بنبسط لما اقول لواحد حلو انت حلو يا حلو .. 

النهاردة انا عيانه قوى، وكانى أخدت برد فى عضمى .. جسمى بردان وبيوجعنى قوى، على قد ما هو احساس مؤلم جدا .. لكن أحيانا الألم بيطلع من جوا الواحد فينا حاجات مش بتطلع فى الأوقات العادية .. احساس بيخلينى افكر فى حاجات كتير، واحس بحاجات كتير ماكنتش واخده بالى منها قبل كده .. 



السبت، نوفمبر 03، 2012

عمار يا زحمة


بحب الأماكن الزحمة .. بس ما بحبش اكون انا فى زحمة .. بمعنى انى بحب اكون فى مكان زحمة مليان ناس باشكال كتيره ومختلفه لكن اكون انا واقفة او قاعده فى حته كده على جنب فى الروقان .. ولا اخبط فى حد ولا اشم ريحة حد :) .. احم احم $

بحب اسرح فى الناس الكتير اللى بتبقى موجودة بمختلف اشكالهم ولبسهم وطريقة كلامهم .. لما اسمع جملة من اتنين بيتكلموا وما افهمش منها اى حاجة خالص واسرح بخيالى كده وابدأ مرحلة التخيل كده هو الموضوع اللى بيتكلموا فيه ممكن يكون ايه اصلا .. والحكاية يا ترى اولها فين وحصل فيها ايه وايه تفاصيلها وظروفها .. ويا ترى هما وصلوا للنقطة دى بعد قد ايه!!  .. واحيانا كمان بحاول أوصل بالحكاية لنهايه كنوع من الفضول البشرى الذى لا ينتهى.

بحب اتفرج على لبس الناس اللى من بيئة واسلوب اجتماعى مختلف عنى .. سواء اعلى او أقل .. ولان فى كلتا الحالتين بشوف حاجات عجيبة بتخلينى اسال هو ازاى الناس دى نزلت من بيتها بالشكل ده !! بس عادى بعد كده بقول ماهو انا كمان شكلى ممكن يبقى غريب بالنسبالهم .. وكل واحد بقى حسب بيئته وتربيته وذوقه فى الاخر ..

احلى حاجة فى الزحمة بالنسبالى انها مليانه دروس ... هى صحيح دروس سريعه ومتسربعه كمان وما فيهاش هدوء خالص بس اهى دروس ومفيدة برضه وبتفرق طبعا حسب نوع الزحمة اللى الواحد بيكون فيها يعني، يعني لو كانت اشارة او كوبرى قافل كالعادة يعني فده بيعلمنى الصبر .. والصبر ده بيزيد لو انا مستعجله او متاخره على حاجه .. وبتعلم التناحه لو مش ورايا حاجه .. بالعكس ده انا ببقى مستمتعه أكتر بالزحمة فى الوقت ده وبتأمل بقى بزيادة ..
فى الزحمة بحب اسرح فى وشوش الناس .. ده بيضحك مع ده .. وده ماشي لوحده وسرحان .. ودى بتتكلم فى الموبايل وهى بتضحك ضحكة مكسوفة .. وده ماشي لوحده بس عينه بتبصص على البنات مع نفسها .. الموضوع ده بيوصللى احساس انى مش لوحدى فى الدنيا .. وان مهما كان عندى هموم حواليا ناس شايله اكتر منى بكتير ..

بتخيل كده وانا مستغربة .. ان معقوله كل البشر دى عندهم دماغ وبيفكروا وبيسرحوا بيها زى ما انا بعمل .. ومعقولة كل الناس دى حبيت واتحبت واتوجعت قبل كده؟؟ ومعقولة برضه ان كل الناس دى شايل هم حاجه، خايفه من حاجه، ومستنيه حاجة .. معقولة ان كل واحد من اللى حواليا عنده حلم وماشي بيدور عليه فى وشوش الناس اللى حواليه .. وسواء كان حلمه قلب يترمى جواه او كان شغل يفتحله باب رزق جديد او حتى كان لعبه عاوز يشتريها لابنه .. 

 كل عين من العيون اللى بشوفها وراها الف الف حكاية .. فى حكايات بتبقى مغرية انك عاوز تعرفها .. وفى حكايات بيبان من اولها انها مملة .. فيه حكايات بنسمعها وحكايات بنحسها .. وحكايات تانية بنجرى ونهرب منها خايفين لو سمعناها ينوبنا منها شوية!!

الزحمة على نغمات اغنية رايقة مفرحة بيبقى ليها طعم تانى .. بتخلينى فى عز ضيقتى اكون مبسوطة .. وكتير بيكون تاثيرها مفيد اكتر من لحظات الهدوء اللى ممكن اعيشها .. لانى بحس انى فى وسط الناس هما بيجروا من حاجة او من حاجات وانا وبتحرك بالتصوير البطئ .. وكأنى واقفة ورا زجاج البانورما بتفرج عليهم وبراقهم .. وهما مش شايفنى أصلا ..

انا خلاص بطلت اكره الزحمة .. وبدأت استمتع بيها!!



السبت، أكتوبر 27، 2012

وكيف نحيا بأمل .. ولم تعد هناك "أمل" ؟

وهكذا أصبحنا نعيش فى هذا الكون الوسيع بدون "أمل" هل أدرك أحدكم ذلك ؟؟
ربما لن تدركوا شيء بل والمؤكد ان حياتكم ستستمر وكأن "أمل" لم تكن شيئا موجودا ..

لا أريد أن أرثيها.. فهل يرثى الأمل ؟؟!! 

يكيفها من الحظ اسمها .. "أمل"

وجدت لفترة قصيرة فى حياتنا لتعطينا الأمل ثم ترحل مبتعدة وقد أدت رسالتها .. ولكنها فى ذهابها سلبت معها الكثير مما أعطت .. سلبت معها "الأمل" .. 

رحلت أمل ذات السنوات الست .. وهى بعدها قصيرة القامة فى بداية مرحلتها التعليمية الأولى .. رحلت أمل وقد كانت النور فى حياة أبويها .. والابتسامة والأمل الذين يتمنيانه من الحياة ..

لا تهم الأسباب والتفاصيل ولا الأسماء والأشخاص والتواريخ .. كل ما يهم الآن انه لم يعد هناك "أمل" ..

لن أراها تلعب وتفتعل كل اسباب الضوضاء الممكنة كما كنت أراها كل يوم وانا عائدة من العمل .. لن أجد أمل وهى تحمل ابتسامتها متنقله بين أروقة العمارة تحمل بعض الاشياء فى مساعدة والديها بعد الآن .. 

والديها !! يا الهى!!  انت ارحم بهم منهم .. فالطف بهم وأجرهم فى مصيبتهم .. واخلفهم خير منها يالله.

وإنا لله وإنا إليه راجعون
 





الاثنين، أكتوبر 22، 2012

وأنا .. مقسومة نصين !!


 عندى احساس غريب بان كل حاجة فى حياتى مقسومة نصين .. الفرحه مقسومة نصين والحزن مقسوم نصين.. ما بعرفش اكمل حاجه ولا بعرف اوصل بحاجه لحد آخرها .. يعني مش بعرف افرح قوى ولا بعرف احزن قوى .. ممكن اه اضحك قوى قوى .. لكن فى اخر الضحكايه بلاقى شوية حزن لازقين فى قلبى ما بيتشالوش .. وممكن ابكى جامد قوى قوى .. وفى النهايه بلاقى نفسي بدل ما ببكى وقعت من الضحك !!!

واحد من اهم الاسباب اللى قسمت حياتى هى يوم ميلادى .. لانى زى ناس كتير اسمع عنها لكن ما قابلتش منهم كتير اتولدت فى يوم واتكتب فى شهادة ميلادى فى يوم تانى .. وصحيح ان الفرق مش كبير هما كانوا بس تلات ايام لكنهم قدروا يقسموا فرحتى او حزنى بحاجات كتيره قوى واولها طبعا عيد ميلادى .. بفرح نص نص يوم 23 وبكمل نص الفرحة التانى يوم 26 من شهر اكتوبرمن كل سنة .. وبحزن ان فاتت من عمرى سنة وخلصت ومش هعرف ارجعها تانى .. بس برضه مش بحزن قوى .. بحزن شوية يوم 23 وبكمل باقى الحزن فى 26 من شهر اكتوبر من كل سنة.

زمان وانا صغيرة فى ابتدائى مثلا لما كان حد يسالنى انتى عيد ميلادك امتى ببقى مش عارفه اجاوب .. انا فعلا ما اعرفش!! وكنت دايما اسال ماما فتقولى انتى خلاص مكتوبه 26 فلما حد يسألك قوليله 26 .. بس طول عمرى كنت بحس احساس غريب ناحية عيد ميلادى .. وهو نفس احساسى ناحية حياتى تقريبا .. وهو احساس انى تايهه ومش عارفه امسك الدنيا كده مسكه واحده على بعضها.

ولما كبرت بقيت اقولهم انا مولودة يوم 23 بس مكتوبه 26 .. فبقى السؤال التانى التلقائى اللى بتسأله دايما .. طيب نحتفل بيكى امتى يعني ؟؟ طيب انتى بتحب انهى اكتر ؟؟
اضحك عليكوا لو قلتلكم انا بحب واحد اكتر من التانى .. انا واقفة فى النص بين الاتنين .. برضه زى حاجات كتيره قوى فى حياتى واقفه بينها فى النص .. وبناء عليه ما بقتش عارفه احب حد قوى .. بحب اه لكن دايما بحس ان فيه لسه مرحلة تانية او يوم تانى الحب ده هيكمل فيه .. يعني ما ينفعش افتح قلبى كله مره واحده علشان لسه فيه معاد تانى نتقابل فيه ونكمل فيه حبنا ولو فتحت قلبى كله دلوقتى مش عارفه هعمل ايه فى اليوم التانى ده !!

ما بعرفش افرح قوى باى حاجه لان برضه عندى اعتقاد ان كل حاجه ناقصها حته هتيجي كمان شوية .. تمام زى عيد ميلادى اللى بيبدا فى يوم 23 وبيكمل فى 26 .. فبقت كل حاجة فى حياتى ناقصها حته ومستنياها تكمل !!  وطبعا مش عارفه هتكمل امتى وازاى .. ومش عارفه اذا كانت هتكمل اصلا ولا لأ.

حتى فى حزنى فى أكبر الحاجات اللى ممكن تزعل فى الدنيا برضه بيبقى الزعل ناقصه حته .. مهما كبر فيه حاجة ناقصاه لسه هتيجي كمان شوية.. يمكن دى من رحمه ربنا بيا علشان الضغط النفسي ما يبقاش كبير عليا مرة واحده .. فبقت كل الاحاسيس جوايا مقسومة نصين .. بس هى بتبقى صعبه انك تعيش نفس الموقف او الاحساس مرتين .. خصوصا لو كان الاحساس مؤلم .. لكن احيانا بيبقى تقسيم الألم اريح من انه يجيلك مرة واحده.

السنة دى مختلفه بالنسبه لاى عيد ميلاد مره عليا .. لانى يوم 23 اكتوبر هكمل ال 23 سنة .. ومع ان مش عاجبنى رقم 23 ده ومش عارفه ابصله من فوق ولا من تحت .. لكنها برضه هتفضل سنة مميزة انجزت فيها شوية حاجات حلوين يفضلوا عايشين معايا لل 23 سنة اللى جايا ان ربنا ادانا العمر وعشناهم.

وطبعا الموضوع ده مش كامل .. ومش هعرف اكمله الا لما يجى النص التانى من عيد ميلادى .. اللى هو 26 اكتوبر طبعا :)

كل سنة وانا طيبة بقى :$  


الاثنين، أكتوبر 15، 2012

الحنين لما هو آت

عارف الحنين .. الحنين ده اللى بتحسه لما تفتكر انسان كنت بتحبه وبعدتم عن بعض .. واللى بتحسه لما يكون فيه مكان متعود تروحه وعشت فيه لحظات حلوة فى عمرك وبطلت تروحه دلوقتى .. فبتحس بالحنين ليه ولأيامه ... انت عارف الحنين للحاجات اللى فاتت .. للحظات وناس وذكريات وشوية صور عشتها كانت حلوة .. 

عارف بقى ايه أجمل؟؟ الحنين لحاجات لسه هتيجي ولسه هتعيشها ولسه ما تعرفهاش !!

هى حالة اشتياق لحاجات لسه هتحصل، بتحلم بيها ومن كتر ما بتعيش جوا الحلم بتصدقها فلما بتطلع لارض الواقع والحياة اللى عايشنها بيجيلك حنين ليها وبتحس انها واحشاك وكانها كانت حقيقة فى يوم من الأيام.

انا اصلى بعيش فى الحالة دى كتير قوى .. الحنين لبكرا .. بكرا اللى عندى أمل انه هيبقى أحلى من النهاردة فبحس انه واحشنى ونفسي يجي بسرعه بقى .. فبتجيلى حالة من الحنين لايام حلوة عايزة اعشها.

ان نص حياتى تقريبا أحلام .. بحب أحلم وبعيش قوووى جوا أحلامى علشان بحب أحلمهم  بضمير .. فطبيعي انى لما انزل لارض الواقع احس بالحنين للحاجات اللى عشتها فى أحلامى قبل كده .. 

السبت، أكتوبر 13، 2012

بعز الضحك زى عنيّا

عمرى ما كنت شخصية نكدية ولا عمرى حبيت النكد ابدا .. طول عمرى بحب الضحك والفرفشة وبكبر دماغى وبطنش اى حاجة ممكن تكون سبب فى زعلى .. اللى بيزعلنى بطنشه وبعتبره انسان مش موجود اصلا .. الحاجة اللى ما بكونش مبسوطة وانا بعملها ببطل اعملها وامسحها من حياتى .. وطول الوقت وانا معترفه اننا بنعيش حياة واحده بس ولازم نعيشها بافضل طريقة ممكنه .. لازم نضحك ونطنطت وننبسط ونضحك فيها من قلبنا .. ولان اليوم اللى بيعدى من غير ضحك هو يوم مش محسوب من عمرنا.

ايوه انا معترفه ان انا كده .. وان هى دى حياتى لكن .. لابد من لكن

السر اللى ماحدش يعرفه انى كتير بعيط .. كتير بقفل عليا باب اوضتى ومن غير اى سبب ابكى واعض على المخده علشان ببقى نفسي اصرخ ومش عايزة حد يسمع صوتى .. احيانا ما بيجيليش نوم غير من التعب والمجهود اللى بحسه بعد البكاء ..  ببكى لما بحتاج ادفى واحس بالهدوء والراحة والأمان .. ببكى علشان الدموع احيانا بتكون السبيل الوحيد للراحة اللى مش موجودة بين الناس .. ببكى علشان اخرج من جوايا اى مشاعر سلبية او حزينة وعلشان اشحن طاقتى للحياة من تانى

بعد يوم جميل مليان بضحك وهزار وفرحه وتنطيط ولمة حلوة مع الاصحاب .. وبعد الحالة العالية من السعادة اللى بعيشها بيجلى فجاه فى نهايه اليوم حالة شجن .. بحس انها لحظة وداع .. بودع الضحكة الحلوة واللحظة الصافية واللمة والصحبة.. لحظة فيها احاسيس كتير داخله فى بعض، لحظة فرح .. واحساس ان كل حاجة بتخلص وان الاوقات الحلوة بتخلص بسرعه قوى .. واحساس كبير بالخوف ان الوقت الحلو اللى عدى ما يتكررش تانى 

الشيء الوحيد اللى بيهون عليا وجع نهاية اليوم هو لما بفتح الكاميرا بتاعتى واقعد افترج على الصور اللى صورتها واتصورتها على مدار اليوم .. وافتكر كل صورة وكل موقف وكل ضحكة اتقالت فى كل صورة .. وللحظات برضه وانا بتفرج ببقى مش مصدقة ان انا كنت فى المكان ده ومع الناس دى وفى الوقت ده ..

بحاول افهم يعني ايه شيء يكون حصل وانتهى واتحول لذكرى .. يعني ايه حاجه تكون خلصت ومش هتحصل تانى زى ما حصلت بنفس تفاصيلها تانى ابدا وهتفضل عايشه جوا كل واحد كان موجود يومها مجرد ذكرى وشوية صور .. وهى معقولة حياتنا هتبقى بس كام البوم صور !!

مش عارفه اقول انى مش بعيش فى الماضى ومش هتكسف من كده وده لانى شايفه الماضى هو الشيء الوحيد اللى ينفع اعيش فيه وافتكره واحلم بيه .. الشيء الوحيد اللى ممكن اضحك بسببه وابكى بسببه .. المستقبل لسه ماجاش ومش عارفه يا ترى الدنيا مخبيالنا ايه فيه!! والنهاردة بيجري بسرعه وبيتحول ماضى بسرعه برضه .. فكده او كده مش هعرف اركز فيه وهو بيجري والا هتعب وادوخ .. علشان كده بعيش فى الماضى وعلشان كده بحب التصوير .. لان التصوير هو اللى بيخلد الذكريات وبيحافظ على الماضى يفضل فى حياتنا شوية.

ما بحبش لحظات الوداع وعلى طول بخاف منها  وبعملها الف حساب .. ولما بتعرف على ناس جديدة بتبقى اول حاجه بفكر فيها امتى الوداع !!! علشان عارفه ان كل الناس مفارقة ومباعدة ومهما عاشرنا هتفرقنا الدنيا وكانه تار بينها وبينا .. بس دايما حريصة ان لما يكون فيه فرصة للضحك امسك فيها ما افوتهاش .. بضحك علشان الضحك بيخلى القلب شباب وبيطول العمر وبيحلى الوش وينور القلب

ايوه ايوه برغم شوية الحزن اللى فوق دول لكن انا برضه بحب الضحك .. ما بحبش الحزن .. بحب لما اخرج مع اصحابى استغل معاهم كل لحظة فى اننا نضحك ونضحك وما نبطلش ضحك.. ونضحك على نفسنا واحنا بنضحك ونضحك على نفسنا لو بطلنا ضحك لحظة .. نفتكر نفسنا زمان ونتفكر شوية ذكريات تضَحك ونِضحك عليها .. نهزر ونألش على نفسنا .. نغنى ونرقص ونتشقلب لو لزم الأمر المهم اننا ننبسط ونستمتع بكل لحظة

يمكن الخوف من ان اللحظة الحلوة هتجرى وتخلص بسرعه هو اللى بيخلينى عايزة اعيشها اكتر واستمتع بيها اكتر واركز فيها بكل طاقتى .. وامشى بمبدأ .. عيشنى النهاردة وموتى بكرة .. فالنهاردة احنا بنضحك والنهاردة احنا سوى ومش مهم عندى بقى بكرا هيحصل ايه .. مش بفكر فى اللى بعد كده الا لما اليوم يبقى خلاص هيخلص .. كانى كنت نايمه وفجأة صحيت .. ايه ده معقولة اليوم خلص!!! 

 




الثلاثاء، أكتوبر 09، 2012

عبدالرحمن الابنودي - رسائل حراجي القط كامله

رسائل جميلة
مش هلاقى كلام اعبر بيه عنها ..
لازم تفضى نفسك ساعتين بس .. تسمعهم

قمة فى الروعة .. قمة فى الرومانسية والاحساس

الاثنين، أكتوبر 08، 2012

بتحدى العالم .. وهحبك برضه

نفسي أحبك ..
صعبة دى !!

هو السؤال بس .. ليه طول ما انا عايشه بحلم ..وطول ما انا بحلم الناس حواليه بتتريق على احلامى وبتحسسنى انها اوهام وسخافات مش موجودة ومش بتحصل ومش هتحصل فى يوم من الايام !!

يعني انا نفسي أحبك .. نفسي اعيشلك العمر كله حواليك .. نفسي نعيش سوا اجمل قصة حب عرفها التاريخ .. نفسي فى حاجات كتير قوى ومش عايزهم الا معاك انت بس .. وكل ما اقولها لحد يقولى انسي .. ما فيش الكلام ده بطلى اوهام واكبرى وعيشي الواقع وبصى قدامك !!

اهو بالصدفة وانا بكتب الكلام ده اشتغلت اغنية منير .. لو بطلنا نحلم نموت!!
وانا حبى ليك حلم .. اجمل حلم فى حياتى .. والحلم الوحيد اللى مديني طاقة اقدر اعيش اصلا .. الحلم الوحيد اللى بينورلى فى الدنيا الضلمة دى

لو احلامى صعبه وكبيره .. فانت فى حد ذاتك حلم ..ولو انت بقيت حقيقة .. يبقى باقى الاحلام هتتحقق .. وان شاء الله كلها هتتحقق ومعاك انت .. 

انا مؤمنة بيك .. عايشه فى دنيتنا اللى فيها انا وانت حوالينا الدنيا مليانة وروود وعصافير .. نزعل شوية والخيط اللى ما بينا وحبنا الكبير يرجعنا ويربطنا ببعض اقوى من الاول .. مهما بعدنا عن بعض وسافرنا واتغربنا يفضل ما بين ارواحنا رباط ما يتفكش ابدا .. 

انا نفسي اقلك بحبك .. نفسى أقلها قوى .. اكتر بكتير من انى نفسي اسمعها منك .. نفسي اقلك بحبك وتطلعلك بكل الوجع اللى جوايا .. بكل الاحلام والجنان والحنان اللى شايلاه جوايا ..

مستنيه اليوم اللى حلمى بيك هيتتحقق علشان اقف قدام الدنيا بحالها .. قدام كل واحد قالى ان احلامى دى اوهام وما بتحصلش وبلاش منها علشان اقله شفت بقى اللى بيحلم وبيخلص نيته فى الحلم ربنا بيديله ايه !!

انا مش بتعب من الأحلام ..مش بتعب من الانتظار .. الأحلام بتدينى الامل .. والانتظار بيعلمنى الصبر .. والشيء اللى بيجي بعد انتظار وشوق بنخاف عليه اكتر .. وبنحافظ عليه زى عنينا وبنشيله جوا ابعد نقطه فى قوبنا وبنعيش خايفين عليه من الهوا الطاير

التعب الحقيقي انى اعيش من غير حلم .. اعيش من غير حب !!

الحياة ما يبقاش ليها طعم من غير حلم عايشين علشانه وبنتعب علشان نوصله .. وانا برضه مؤمنه ان الواحد على قد تعبه على قد ما ربنا بيرزقه ..

هتحدى العالم كله واقلك بحبك .. وهتحدى العالم الف مره واوصلك .. هشيلك فى قلبى واحبك وادلعك .. هخليك ملكى واميرى وحبيبي وابويا وابنى ودنيتى .. هستناك .. ولو بعد الف سنة هستناك .. انا مش مستعجله على حاجة ولا ورايا حاجة غيرك .. انا فاضية وعايشة بس علشانك وهثبت للعالم كله وقبلهم نفسي ان الحب لوحده كفاية .. وان بالحب الحياة طعمها بيختلف وان الأحلام مهما كبرت بتتحقق.. المهم الإيمان.  .. .



 

سيد الحبايب



من اجمل لحظات حياتى واطولها أيام (الحمل), اللحظة اللى عرفت فيها انى حامل, حسيت كان ان الدنيا مش "سيعانى".فكرت اكلم ماما ابلغها الخبر, بس بعد ما مسكت الموبايل رجعت فى كلامى, ما فيش حاجه فى الدنيا هتعوض فرحه هشوفها فى عين امى لما تعرف الخبر ده منى.
اخدت تاكسى وطيران على بيت بابا, حسيت من عين امى ان عينى فضحانى, اصل الفرحه ما بتدراش يا ناس!, بصيت فى الأرض وقعدت ألعب بصوابعى من كسوفى وايدى عرقت وقلبى دق بسرعه وحالتى كانت حاله, بس فى الاخر لسانى نطقها "بأعجوبه" ... انا حامل.
حسيت انى بتباس كتير اوى, بابا على شمالى يبوس فيا, وماما على يمينى بتبوس وتعيط, من فرحتها بيا طبعااا!
اترميت فى حضنها على طول .. يااااااه ده أنا كنت محتاجه الحضن ده اوى. ازاى كمان كام شهر هكون أم مسئولة عن تربيه طفل وهاخد بالى منه,و انا لحد دلوقتى محتاجه لحضن امى ومحتاجه اللى ياخد باله منى.
ما رجعتش بيتى يومها, كلمت جوزى قلتله انها طقت فى دماغى نتغدى عند ماما النهارده وهو سلم امره لله وجه, اخدته على أوضتى علشان أقله الخبر, و اترمي فى حضنه براحتى من غير ما اتكسف من ماما او بابا, الفرحه اللى شفتها فى عينه, شالت من جوايا اى خوف من الحياة الجديدة اللى انا داخله عليها.
مش عارفه فترة الحمل مرت عليا ازاى, كنت باحسبها بالساعه مش بس باليوم, اتكورت وبقيت عامله زى البطايا بس كان حبيبى دايما يقولى, بحبك حتى لو بقيتى شبه الفيل أبو بزلومه :)
لما معاد الولادة قرب ورحت المستشفى, حسيت ان كل التجهيزات اللى عملتها الفترة اللى فاتت طارت من دماغى, بس وجود حبيبى وماما جنبى هونها علىّ, وجت اللحظة اللى استنتها من اول ما وعيت على الدنيا وحسيت بأنوثتى وكينونتى, يوم الجمعه وبعد أذان الضهر بحاجه بسيطة, سمعت صوته "بيؤؤ", حسيت كأن كل التعب الى انا فيه راح مع الصوت الجميل ده, اللحظة دى مهمه اوى فى حياتى, اصلها لحظة فاصلة ما بين كونى امرأه عاديه, وما بين كونى أم مسئولة عن حياة طفل,واللحظة اللى شلته فيها, كنت حاسه انى بحلم, مش مصدقة ان الملاك ده كان عايش جوايا, مش مصدقه انه جزء منى, هيكون ابنى ومسئول منى زى ما كنت انا بنت لأمى وأبويا طول العمر اللى فات ده, فى اللحظة دى بالذات عرفت قد ايه ماما بتحبنى, ولما بدأ "يزمزأ" كده ويعيط, عرفت برضه قد ايه امى بتخاف عليا.
مش هقدر أقول يارتنى بقيت أم من زمان علشان اعيش كل الاحاسيس الحلوة دى, و ده لان كل حاجه لازم تحصل فى وقتها علشان نستمتع بيها, أنا بس هدعيلك ربنا يسعدك ويبارك فيك ويخليك ليا.

على فكرة, انا ما اتجوزتش علشان اخلف, انا بس كنت مستنيه الزفه فى عدد أغسطس الى فات فالطبيعى بعد الجواز يبقى فيه أولاد وكده يعنى.

دعــــــــــــاء جميل



كلمتنا
عدد رقم 118
نوفمبر 2009

الأحد، أكتوبر 07، 2012

على شط البحر

وانا على البحر كان نفسي اقلك الف بحبك .. كان نفسي امسك ايدك جامد قوى واحط راسى على كتفك واقولك واحكيلك عن احساسى بالامان قد ايه كبير وانت جنبى ..كان نفسي تكون فى حياتى .. كان نفسي يكون ليك وجود فى حياتى واكون بحبك وتكون معايا

وانا على البحر افتكرت ذكريات وناس كتير قابلتها وعرفتها ناس لسه موجوده وناس بعدت وناس ماعرفش عنهم اى حاجه وناس هى كل حياتى دلوقتى، افتكرت ذكريات وحواديت حصلتلى وافتكرت لحظات كتير عشتها على البحر وضحك ضحكته ووجع حسيته وأمل وحلم وحب واحاسيس كتير 

وانا على البحر .. قدام الموج سرحت لحظة فى حياتى .. فى شريط عمرى اللى جري بسرعه .. وسرحت فى الأحلام الكتيره اللى نفسي اوصلها .. انت حلم منهم .. وانت سبب فى الباقى وموجود فى كل صفحة فى حياتى اللى فاتت واللى لسه هتيجي
 ..
وانا قدام البحر كنت هبكى من احساس غريب بالراحة .. وكأن موج البحر اللى بيجرى قدامى من بعيد بيجي يشيل شوية من التعب اللى جوايا ويمشي بيه بعيد يرميه فى وسط البحر وتيجى من بعده موجة تانية تشيل شوية كمان ترميهم 
.
وانا على البحر وبسمع صوت الموج وهو بيخبط فى بعضه وكانه بيجري ورا بعده فى سبق وكل موجه بتحاول توصل قبل التانية، افتكرت خناقتنا اللى هتحصل وصوتنا وهو عالى .. وشوفتك وانت دايما اللى بتيجي تصالحنى علشان ما بتستحملش تشوفنى لثوانى مضايقه وانت عارفه انى اول ما بزعل معاك باخد جنب وابكى وابقى زعلانه من نفسي انى مزعلاك . عشت كل اللحظات دى فى ثوانى بس وانا واقفة قدام البحر.

قدام البحر .. مع موجه وصوته .. ولما بتغيب عنه الشمس ويزحف الليل .. بحس بخوف جوايا بيزيد .. وكل الفرحه اللى عشتها على شط البحر بتتسرق فجأة وتضيع فى الضلمة وسط الموج العالى .. و كأن البحر تعب من كتر ما شال هموم البشر طول النهار وبيجي بليل يرمى منهم شوية على باقى البشر اللى لسه واقفين يبصوله  .. بيقولهم اتعبوا معايا شوية ده انا شايل جوايا بلاوى.

البحر وحكاياته اسطورة كبيرة مش حاجة كده تتحكى فى سطرين، ده موال كبير فيه سطور تتكتب وسطور تانيه مالهاش غير الاحساس .. نحسها ونعيشها فى خيالنا .. حكايات بيتولد جزء منها على البحر وجزء تانى فى خيالنا بنشيلوا جوانا لحد ما نسافر المرة الجايا ونشوف البحر.

البحر عندى قصة حب كبيرة، اول ما اقابل حبيبي ويبقى من نصيبى هاخده هناك ونقف انا وهو لوحدنا وتلمس المايه رجلينا وتلعب بينا وهقول لحبيبي بقى عن حكاياتى مع البحر وذكرياتى وياه واخلى البحر يحكيله عن كل كلام الحب والشوق والحنين اللى وصيت البحر ينقلهوله..



السبت، أكتوبر 06، 2012

دور على الحب فى الصحبة

سالت نفسك قبل كده انت ابه اللى بيبسطك ؟؟ ايه الحاجات اللى بتحب تعملها ومش بتزهق منها؟؟ مين الناس اللى بتحب تكون معاهم وبتحس انك مرتاح وانت معاهم 
الاجابة لاول وهله هتفتكرها سهله  وبسيطة لكن لو فكرت فيها شوية هتلاقى الموضوع اصعب من كده شوية
فيه حاجات كنت فاكره انى بحبها وطلعت ما بحبهاش وناس كنت فاكره انى بنبسط معاهم وطلعت برخم على نفسي مش عارفه ليه وبكون معاهم وبمثل على نفسى انى مبسوطة

ومش انا لوحدى اللى كده .. فيه كتير بيبقوا مقتنعيين او فاكرين نفسهم كده بالحاجات والناس اللى معاهم لكن لما بيبعدوا عنها شوية ويفكروا فى لحظات هدوء بيعرفوا الحقيقة وهى ان مش كل الحاجات بتبسط ومش كل الناس تستاهل نكون معاهم واكيد طبعا ان مش كل الاماكن اللى بنروح بتعجبنا ولا كل الناس اللى بنكون معاهم بننبسط بوجودنا معاهم 

كتير بنفتكر او بنضحك على نفسنا ونوهم نفسنا اننا مبسوطين يمكن لاننا خايفين من التغيير ويمكن خايفين نضايق حد بتصرفتنا ويمكن اى حاجة تانية .. لكن لما الموضوع يجى لانى ابقى مبسوط لازم افكر فى نفسي الاول .. ولو كانت سعادتى فى انى اخلى انسان سعيد فانا بسعد اللى حواليا علشان انا اكون سعيد اولا وعلشان بحب اكون سبب فى سعادة الاخرين ده ثانيا 

نرجع بقى للسؤال اللى سالته فى الاول انت عارف ايه اللى بيبسطك؟؟؟
انت عارف امتى ومع مين بتكون ضحكتك من القلب؟؟ 

انت عارف ان عمرك بيتحسب بس باللحظات اللى بتضحك فيها وان اللحظات اللى بتكشر فيها او تحزن فيها هى لحظات ضايعة من عمرك ومش محسوبة .. وعارف انك هتعيش مرة واحدة بس وان العمر قصير وعلشان كده ما يستاهلش ان تعيشه مع ناس ما تستاهلكش ومش معتبرة وجودك مهم .. وما فيش وقت تضيعه مع ناس مش بتكون سبب فى ضحكتك 

دور على فرحتك بايدك وكون انت السبب الاول فى سعادتك وفرحتك .. دور على الناس اللى بتحبك واللى بترسم ضحكتها  .. شركة معاك 

دور على الحب الحقيقي فى الصحبة اللى بجد


الأحد، سبتمبر 23، 2012

بهرب منك .. وبكتبلك


 دايما بيكون الحل فى الكتابه، لما بنشتاق لحد ولما بنحزن من جوانا، دايما بنعبر عن كل احساس جوانا بالكتابة .. وكانها علاج لكل الامراض النفسية والروحية واحيانا الجسدية كمان ... ما اعرفش ايه السر اللى فيها ولا هى بتعمل فى الواحد ايه بالظبط .. لكنها مريحة بتطلع من جوانا حاجات كتير مش بنعرف نقولها واحيانا مش بنلاقى حد نقولها له.

يعني لما حبيتك كتبتلك انا بحبك علشان ما عرفتش أقلهالك .. ولما بعدت عنى شوية ووحشتنى كتبت فيك مجلدات فى معنى كلمة وحشتني ويعني ايه تبقى واحشنى وازاى وحشتنى .. ولما قررت تسيبنى وتمشى برضه بكتبلك علشان اودعك واقولك كتر الف خيرك على كل اللحظات الحلوة اللى عيشتنى فيها وعلى كل اللحظات الحلوة اللى هتسيب جوايا ذكرى على قد حلاوتها هتعذب بيها فترة طويلة قدام.

ما عرفتش يوم وانت معايا أقلك بحبك .. علشان اتكسفت وكنت لسه بحسبها فى عقلى وكنت مستنيه اسمعها منك الاول .. وما عرفتش يوم وانت بعيد اقلك وحشتنى علشان كنت خايفه تبعد عنى اكتر وتزود شوقى اكتر واكتر .. ودلوقتى برضه خايفه ارفع سماعه التليفون واكلمك واقولك انى حبيتك وانك وحشتنى وانك هتوحشنى .

فدايما بيكون الحل لكل كلمة ما بتتقلش هو انها تتكتب، لان من ورا الحروف الواحد بيقدر يتكلم اكتر ويعبر اكتر عن حاجات كتير جواه ممكن يتكسف او يخاف يقولها .. فبتيجي الحروف تعبر عن كل الاحاسيس اللى جوانا ..

فى لحظة ما وانت بتكتب بتحس انك بتكلم نفسك .. وفى الغالب الواحد بيكون فى اقرب حالاته للصراحة وهو مع نفسه .. لما بيحس انه لوحده وماحدش بيبص عليه او مركز معاه ممكن يتجنن ويعمل حاجات غريبة جدا ويقول كلام أغرب .. يعنى لو جربت تسيب كاميرا تصورك وانت قاعد فى لحظة صفا مع نفسك وجيت بعد فترة تتفرج على الشريط مش هتصدق انه ده انت .. من اللى هتقوله واللى هتعمله.

هو ده حالى بالظبط لما بكتب .. بكتب كلام كتير وبقول كلام نصه ما اقدرش اقوله فى الحقيقة .. ولما بارجع اقراه بعد فترة باستغربه جدا وببقى مش مصدقه ان الكلام ده انا اللى كتبته، ده فى احيانا اصلا بيجيلى ذهول من الكلام وبحاول افتكر الحالة اللى كنت فيها وانا بكتب الكلام .. بحاول اوصل لنقطة هو الكلام ده اتكتب ازاى اصلا .. بس مش بوصل..

وانا معاك كنت بحب اكتبلك كلام كتير قوى، كنت بحاول اقربلك الصورة اللى جوايا زى ما انا شايفاها يمكن تقدر تشوفها بطريقتى، كنت بحاول اوصلك حاجات كتير بالكلام والحروف لان هو ده الشيء اللى بفهم فيها وشاطره فيه، بس اكتشفت انى فى الاخر مجرد واحدة بتتكلم وتكتب وخلاص، وكلامى مش بيتعدى مجرد شوية حروف على ورق او على شاشة الكمبيوتر .. شوية حروف مش بتوصل للانسان اللى المفروض توصله .. شوية حروف مش بتوصل المعنى اللى كان نفسي توصله.

حتى دلوقتى فى الوقت اللى المفروض نتكلم فيه، باكد عجزى تانى عن الكلام بالهروب للكتابة .. صديقتى الوحيدة .. اللى بتفهمنى وبتحس بيا اكتر من اى انسان تانى فى الدنيا.

الخميس، سبتمبر 20، 2012

لو مش قدها .. ياريت ما تبدأهاش

لو عرفت .. قبل ما تحب .. فكر؟؟ ده لو قدرت تفكر يعني :)) 

ما تفتكرش الموضوع سهل وبيجي كده، لان فى الأول هتتعب كتير لحد ما تقابل نصك التانى، الانسان اللى ترتاحله وتحبه وتحس انه فعلا بيكملك ..هتتعب كتير وانت بتدور عليه وبتقابل ناس فى حياتك لحد ما قلبك وعقلك يرسو على بر ويختاروا انسان معين علشان يبقى حبيبك وحياتك وكل حاجة ليك فى الدنيا.

وبعد كل المجهودات الذهنية والنفسية والعاطفية اللى ممكن تعيشها فى حياتك علشان تقابل الانسان ده لازم تبقى عارف ومتوقع برضه ان ما فيش حاجه سهله وما فيش حاجة بتمشي بالساهل.

يعني لازم تبقى عارف انك زى ما هتدخل على ايام حلوه فيها حب وفرح وضحك ودلع وفى نفس الوقت برضه داخل على ايام تانيه فيها دموع وشوق وفراق واشتياق وتفكير وسهر وقلق .. فاوعى تفتكر ابدا ان الحب سهل، او كله حلو ومريح.. هو زى كل حاجه فى حياتنا فيها الحلو والمر فى نفس الوقت .. والحلو ما يكملش برضه.

قبل ما تقرر تحب .. ده اذا كان الحب قرار يعني، لازم تبقى عارف كويس انك بتربط مصير انسان تانى بيك، انسان محتاجك وعايزاك وانت بالنسبة له حاجة مهمه جدا، يعنى لازم تبقى قد المسئولية انك هتكون مهم جدا فى حياه انسان تانى قبل ما يكون هو كمان مهم جدا فى حياتك.

يعني زى ما هيكون نفسك انه ما يجرحكش وما يظلمكش وما يضايقكش لاى سبب من الاسباب لازم انت كمان تكون مستعد تقدمله نفس الحاجات لانه هو كمان هيكون محتاجها منك .. 

محتاج انك تحبه وتخاف عليه وتهتم بيه وتحسسه انه رقم واحد فى حياتك، لازم تحس باهميته وقيمته ..تخاف عليه بجد وتساعده فى كل وقت يكون محتاجلك فيه، يعني قبل ما يفكر يطلب مساعده تكون اول واحد بتمدله ايدك..

لازم تعرف ان العلاقة بينكم هتكون مبنية على طريق اتجاهين يعنى رايح جاى، يعني زى ما هتديله هتاخد منه وزى ما لازم تاخد منه لازم هتديله ..وكل ما تديله اكتر ويكون هو مبسوط اكتر كل ماهو هيديلك اكتر علشان يخليك انت مبسوط اكتر.

الحب ككلمه صغيره فى حروفها وتكوينها .. لكن كاحساس بنعيشه وبيعيش فينا الموضوع كبير واكبر من اى حاجة تانيه ممكن تتخيلها فى حياتك.
هو احساس احنا بنحتاجه علشان نعيش وبيحتاجنا علشان هو يعيش .. يعني من غير الحب حياتنا بتبقى سخيفه ومالهاش طعم زى القهوة المره، ومن غير اهتمامنا ورعايتنا احساس بالحب مهما كان عظيم وكبير هيدبل ويموت زى الشجره الكبيره اللى ما بنرويهاش.

لو عرفت تفكر فى اللحظة الفاصلة المهمه دى .. اللحظة اللى قلبك هيدق فيها ويقلك انا حبيت .. انا اخترت انسان معين وعايزه هو، ونفسي اكمل حياتى معاه وليه .. لو عرفت تفكر فى اللحظة دى وتقرر انك هتكون قد المسئولية اللى انت داخل عليها .. علشان لو طلعت مش قدها .. ياريت ما تبدأهاش.. علشان ما تظلمش نفسك وعلشان ما تظلمش حد تانى معاك هيبقى كل ذنبه انه حبك.








الاثنين، سبتمبر 10، 2012

واحشنى



فكرت فيها مالقتلهاش تفسير .. يعني ايه يكون فيه انسان واحشك قوى!! يعني ايه اصلا توحش حد او حد يوحشك!! الاحساس نفسه عامل ازاى يعني ؟؟
فضلت افكر افكر مش عارفه .. جربت اسأل قلبى يعني ايه تبقى واحشنى .. حاولت ادور وادعبث جوايا على الاحساس اللى انا حاسه بيه يمكن اعرف اوصل لتفسير منطقى او حتى غير منطقى .. بس مش عارفه برضه.

اصل واحشنى دى كلمة صغيرة قوى فى عدد حروفها لكنها بتوجع فى القلب قوى قوى ، بتحس فجأة انك وحيد واقف بطولك فى الدنيا، بتحس كان فيه جزء من جسمك مش موجود، كانه سابك وهرب بعيد وانت بتجري فى الدنيا بتحاول تلاقيه علشان ترجعه مكانه وتكمل الجسم من تانى.

لما يكون فيه انسان واحشك قوى .. كل شيء فى حياتك بيكون ناقصه حاجه، لوهله بتتخيل انك مش عارف ايه اللى ناقصك لكن فى الحقيقة اللى ناقصك هو الانسان اللى واحشك، الضحكة مش بتكمل من غيره .. الفرحة ناقصها وجوده .. النجاح مالهوش طعم من غيره، اى لمه او خروجه دايما فيها صورة انسان المفروض يكون موجود علشان القعده تكمل.. بس هو مش موجود.

لما بتوحشنى قوى بحس انى زى الأم اللى ابنها ضاع منها وسط الزحمه وبتجرى بين الناس بلهفه تقلب فى كل الوشوش تدور على ابنها، قلبها بيدق جامد قوى وجسمها بيترعش، مش عارفه تفكر فى اى حاجة فى الدنيا ولا تتكلم مع اى حد فى اى حاجة غير عن ابنها .. مش بتهدى ولا ترتاح الا لما يرجع لحضنها وتحسه بين اديها وتطمن انه معاها.

وزى الأم اللى برضه بعد ما بتحضن ابنها جامد قوى بتزعقله وتقوله ما تسبش ايدي تانى وممكن تضربه كمان من كتر خوفها عليه انه يضيع منها تانى، بتلاقينى بعد غيابك وبرغم لهفتى عليك بكلمك بحده وجفاء بحاول أؤنبك على بعدك عنى بحاول اخوفك من البعد تانى مع ان فى الحقيقة انا اللى بخاف من غيابك وبعدك.

واحشنى .. بتوحشنى .. وحشتنى .. هتوحشنى .. وايه بقى !!
اجمل حاجة فى الاحساس ده انه بيولد جوا الانسان الامل .. امل ان من بعد الفراق لقى .. وامل ان اللحظات والايام الصعبه اللى بتعيشها بعيد عن الانسان اللى واحشك هيجلها يوم وتخلص وتنتهى .. 
وبيتولد احساس جميل من الراحة بمجرد ما تشوف الانسان ده، احساس بينسيك تعب الايام اللى عشتها من غيره، الاحساس ده لوحده بيديك الأمل فى انتظاره، والأمل احساس حلو ومريح.

بس برضه حاسه ان وصفى لاحساس ان حد يبقى واحشك ناقصه حاجة مش عارفه هى ايه، بس اللى اعرفه انه اصلا احساس معقد، بيتكون من الحب والحزن والألم .. فيمكن علشان كده وصفه صعب، لان لازم الاول اوصف يعني ايه أحبك .. وبعدين اوصف ازاى بكون حزينه ووحيده وانت بعيد عنى، وهوصف كمان الالم النفسي والروحى الشديد اللى بعيشه وانت بعيد.. وكل احساس من دول محتاج لوحده كتاب يتشرح فيه.
 


الخميس، سبتمبر 06، 2012

على شاطيء البحر

يبدو علينا الاعياء وكاننا كنا نجري فى مارثون منذ القدم ولم ينتهى بعد .. فنذهب انت وانا لنجلس متجاورين على صخرة غريبة امام البحر يبدو وكانها عاشت هنا منذ ولادتها ولم ترى مكان اخر وان كانت الصخور لا تولد لكن يبدو عليها الغربة والوحدة ،نحاول ان نستجمع انفاسنا، ونستنشق هواء البحر المالح المنعش.

انت بجوارى وانا بجوارك لكن لا يجرؤ احدنا على النظر الى الاخر ويبدو فى تصرفاتتنا اننا نتحاشى بعضنا برغم اننا نجلس متلاصقين، فنهرب بالسنتنا مما تشعر به اجسادنا. وهنا بجوراك فى هذا المكان الهادئ البعيد عن البشر شعرت بنوع غريب من الحنين، ليس حين لاى من ايامنا معا .. بل انه حنين لحياتى قبل ان توجد انت فيها، حنين لطفولتى وصبايا عندما كنت افعل ما اشتهيه وقت ما اشتهيه وكيف اريده. اتذكر حنان ابى ودلالى عليه واوقات كان اكبر همومى فيها ان اختار نوع قهوتى ولون ملابسي.

لا دخل لك بكل هذه التفاصيل الصغيره لان الكثير منها اختفى من حياتى قبل ان تظهر فيها، لكن هواء البحر بعد المجهود الذى قمنا به يجعلنى استرجع كل شيء وكانه تم بالامس وربما حملتك ذنب كل تلك الاشياء على سبيل المداعبه ليس الا، فكم أحب حين ارمى كل همومى عليك لتغسلنى منها كما يحدث تمام عندما نقفز بداخل هذا البحر.

انه هواء البحر يفعل معى كعادته الافاعيل، يثير بداخلى الحزن والشجن الممزوج بهذا النوع النادر من الهدوء الذى لا نقابله كثيرا فى حياتنا، ربما بسبب اللون الازرق المريح للوجدان والمنعش للفكر، او رائحه الملح البكر التى لم يشوبها شيء، وربما صوت الموسيقى الخلابة المنبعث من تلاطم امواجه على الشاطيء فى حركتها اللانهائية .. وربما السبب هو تجمع كل تلك الاشياء معا، اللون الازرق الهادئ فى عيني، ورائحة الملح فى انفى وصوت الامواج فى اذنى بينما يحيطنى من كل جانب نسمات هواء البحر المنعشه.

لا تقلق لم انسي وجودك بجوارى، وكيف انساك وحرارة جسدك الملاصق لجسدى تبعث بداخلى دفء لم اشعر به فى حياتى، ووجودك بجوارى تجلس فى سكون تنتظر ان ابدأ انا الكلام تجربة تستحق الاهتمام والدراسة، فليس بعادتك السكوت طويلا هكذا، وليس بعادتى ان اصبر على سكوتك هذا، لكن هذه المرة اجد لصمتك حلاوة، فانت تقول فى سكوتك اكثر بكثير مما تقوله بكلامك.

قد لا تهتم انت كثيرا بالتفاصيل لكن لتعلم ان هذه التفاصيل الصغيرة هى كل ما املك فى الحياة، فواحدة فوق الاخر تخلق حدث كبير، لكن لا احد يتذكر الاحداث الكبيرة، ما يظل فى الذاكرة والوجدان دوما هو التفاصيل الصغيرة التى تجمعت لتخلق الحدث الكبير. فوجودنا فى هذه الحياة لم يكن صدفة باى حال من الاحوال، واى من الاشياء التى تحدث لنا ونطلق عليها نحن البشر مسمى الصدفة ما هى الا ترتيب الله لنا فى اشياءنا وحياتنا، فوجودك فى حياتى ووجودى معاك ووجودنا معا امام البحر على تلك الصخرة لم ياتى عبثا ولم تكن صدفه.







السبت، سبتمبر 01، 2012

ولادة الشمس

ظهورك فى حياتى اشبه بشروق الشمس بعد غياب طويل، فعندما بدات شمسك فى البزوغ بدات كل طيور قلبى فى الاستيقاظ من سباتها لكى تغرد وتملأ الدنيا بأصواتها وموسياقها ، وبدأت ارضه فى إنبات اجمل انواع الزهور والنباتات ذات أجمل الروائح والأشكال التى عرفها  البشر فى تاريخهم، عندما اشرقت شمسك اضطرب موج البحر بعد هدوء دام طويلا، اضطرب اضطرابا حرك كل أسماكه الكبيرة والصغيرة وبدأوا فى التساؤل عن الاسباب التى ادت الى كل تلك الأمواج بعد هدوء عاشوا فيه واستقروا عليه واعتادوه.
نحن الآن فى وقت البزوغ حين تكون الشمس فى مرحلة الولادة او تحديدا مرحلة الطلق ما قبل الولادة، وهى كالبشر احيانا تكون الولادة يسيرة سهله لا تشعر بها الأم واحيانا آخرى تكون الولادة عسيرة صعبه تتطلب وقتا طويل وجهدا كبيرا من الأم حتى تضع مولودها، وبرغم الألم الذى تشعر به وتعيش فيه لعدة ساعات الا انها تكون فى حالة سعادة غريبة، فمع كل واحدة من طلقات الولادة تدعو من صميم قلبها الا تؤذى هذه الطلقة وليدها وتزداد رغبه اكثر فى ان تراه وان تمسك به بين يدها ويزداد تمسكها به أكثر وأكثر، فهى تتمنى لو تألمت هى أكثر وأكثر وإن تطلب الأمر ان تضحى بحياتها وألا يصيب طفلها اى أذى من تلك الطلقات.
وتبدو شمسك من ذلك النوع الذى يتطلب الجهد والتعب والتضحية، فأكون كالأم فى انتظارها  لطفلها وفى نفس الوقت أخاف عليك ان تتأذى فلا أملك سوى ان اتحمل تلك الآلام على أمل انه قريبا ستنتهى تلك المرحلة العسيرة ويولد الطفل الصغير، وهو الحب الكبير.
فمهما طالت مرحلة البزغ فانها اقصر ما فى النهار، فمع شروق الشمس يبدأ النهار الجديد الطويل المشمس والدافيء وتبدأ معه الأحلام والآمال الجديدة .. وتبدأ السماء فى اكتساب الحرارة بمرور الوقت حتى نصل الى فترة الظهيره وعندها تصبح الشمس فى كبد السماء، وحينها يكون الجو أسخن ما يمكن ان يكون، وحينها ايضا تصل المشاعر الى ذروتها وعنانها وقمة دفئها.
لا تخشي عندما أقول ان الشمس تخفت فى نهاية كل يوم وتقل حرارتها وتختفى تدريجيا حتى يأتى المغرب وتتحول الى ذلك اللون البرتقالى الفاتح ومن ثم تختفى تمام وتصبح الدنيا فى ليل مظلم، لأنه حينها يظهر القمر فى السماء، وللقمر مميزات أخرى لا توجد فى الشمس رغم أن إضائته اقل بكثير من الشمس الا انه اكثر دفئا ورومانسية، فهو يحمل كل المشاعر والأفكار والأحلام والأمال التى عشنها وسنعيشها معا.
فعلى ضوء القمر الخافت يمكننا ان نهرب بعيدا عن أعين الناس ونذهب لابعد الأماكن لنستمتع بأنفسنا فى هدوء، وعلى ضوء القمر الخافت يمكننا ان نحكى أجمل قصص الحب و أن نعيشها، وان ننظر الى النجوم وننتقل فوقها من نجمه الى نجمه كيف نشاء ومتى شئنا، وعلى ضوء القمر الخافت عندما لن تتمكن من رؤية وجههى بوضوح ساتمكن انا من إخبارك بالكثير من الاسرار عن قلبى ومشاعرى وذلك الحب الوليد فى قلبى.
وعلى ضوء القمر الخافت يمكننا ان نحلم بالشمس التى ستشرق غدا من جديد، ونحلم بولادة طفل جديد يضاف الى العائلة، ومع كل يوم تشرق فيه الشمس وانت بجوارى سيضاف الى عائلتنا انا وانت طفل جديد، وفى كل يوم سيولد طفل جديد وسيكبر طفل آخر كان قد ولد بالأمس، وكل هؤلاء هما أولادنا ونتيجة أحلامنا وصبرنا.

الأربعاء، أغسطس 29، 2012

صارح نفسك .. حب نفسك

جميل جدا لما تكون صريح مع الناس اللى حواليك فى كل مكان والاجمل كمان لما تكون صريح مع نفسك .. والأجمل وأجمل كمان لما صراحتك مع نفسك ومع الناس تنعكس على تصرفاتك، يعني لما تحس بحاجة عايز تقولها تقولها على طول من غير تردد، ولما تحس بحاجة عايزة تعملها تقوم تعملها من غير تردد، يعني تتحرك بثقة ما دمت مقتنع بالشيء اللى بتعملها او بتقوله.
 
جميل جدا لما يكون قلبك هو المقياس فى اللى بتقوله وبتعمله، يعني تقول اللى انت حاسس بيه وما تقولش غير اللى انت حاسه فعلا، ولو عقلك عايز يعمل حاجه اعملها بس حسها بقلبك الاول، لانه هيفرق كتير قوى لما تعمل حاجة بعقلك لوحده ولما تعمل حاجة عقلك وقلبك راضيين عنها، لأن وقتها بس هتوصل لنوع غريب من السعادة.
 
يعني لو بتحب حد ما تلفش وتدور كتير، اسهل طريقة توصل بيها احساسك هى الصراحة، تروح وتقوله انا بحبك، دايما اقصر طريق للوصول هو الخط المستقيم.
 
لو مضايق من حد ما تاخدش منه جنب وتتحاشى التعامل معاه او تعامله بطريقة بايخه، لأ .. انت تروح وتتكلم معاه وتقوله انك متضايق منه ومتضايق منه ليه كمان.
 
فكرة انك بتقول اللى جواك زى ما انت حاسه فكره مريحه جدا وفى نفس الوقت فكرة مبهجه، وهتحس لما تعملها بسعادة جواك من نوع غريب ولو ما كنتش جربتها قبل كده فاحب اقلك انه نوع جديد من السعادة غير اى حاجه تانيه عملتها فى حياتك.
 
الصراحة مع النفس هى الاساس وهى اللى بتخلى الانسان يعيش حياة متوازنة نفسيا وعاطفيا لان اللى ما يقدرش على نفسه وما يفهمش نفسه كويس مش هيقدر يقنع حد بنفسه ولا برأيه ولا بأى حاجة.
 
ولان الانسام الصريح مع نفسه هو اللى بيقدر يواجه الناس باللى هو عايزه وما بيخافش من حد غير ربنا، ومادام حاسس بالحاجه ومؤمن بيها بيعملها.
 
 

الجمعة، أغسطس 24، 2012

هتصبر عليا !!



من زمان وانا بحبك .. طول الوقت وانا بحبك 
يمكن تكون عارف وواخد بالك من الموضوع ده ويمكن تكون ما تعرفش لكن هتفضل الحقيقة اللى ما بتتغيرش هى انى بحبك 
لكن الحقيقة الاقوى اللى ما بتتغيرش برضه انى هفضل خايفه .. 
مش هقدر اجى وافتحلك قلبى واصرحلك كده بسهولة واقولك على اللى جواه .. واللى جواه كتير قوى
الخوف شيء غريب .. واحساس مؤلم .. ولكنه وبرغم انكارنا ليه فى بعض الاحيان الا انه موجود

بنحب وكلنا أمل .. لكن فيه نقطة خوف دايما عايشه جوانا ما بتخليش اى فرحه تكتمل
دايما اللذة ناقصة .. والفرحه فيها غُصة .. وكل ضحكة عليها شوية خوف ورعشه

عارفه ومتاكده ا انى بحبك .. ومتاكده اكتر انك بتحبنى لان احساسي هو اللى بيوصلى الرسالة دى
لكن  .. وهرجع واقول كلمة "لكن"  بعد كل بحبك .. .. فتقتلنى وتقتل فرحتى  لكنى مش عارفه اتخلص منها
بحبك لكن خايفه 

وعلشان بحبك لازم تطمنى بحبك اكتر واكتر .. لازم تتعلم الصبر وتطبقه عليا .. يعني ما تستعجلش عليا فى اى حاجه وما تطلبش منى اى حاجه فوق طاقتى .. وعلشان بتحبنى لازم تفضل جنبى وتساعدنى وتعلمنى كمان ازاى اشيل الخوف ده .. ازاى اكمل الصورة اللى ناقصة دايما وازاى اشيل الغمامة السودا من على عنيا..

علشان بحبك انا مستعده اغير حاجات كتيره فيا وفى طريقة تفكيرى وفى نظرتى للدنيا .. وعلشان بحبك مستعده ارجع ثقتى فى الدنيا من تانى .. علشان بحبك مستعده اتحدى الدنيا بحالها ومستعده اعدى صعاب ومشاكل كتير .. بس محتاجة لايدك تكون جنبى تقوينى وتشدنى وتساعدنى ..

السؤال بقى .. هتصبر قد ايه ؟؟

الاثنين، أغسطس 20، 2012

بحبك ليه !!! (1)

عارف ايه أكتر حاجة بحبها فيك؟؟ صبرك !!
علشان صبرت كل السنين دى وانت مستنينى
وعارف اكتر حاجه ما بحبهاش فيك ايه؟؟ صبرك !!
علشان لسه لحد دلوقتى بتختبر صبرى .. وانا من غيرك خلاص صبرى انتهى :(

الأحد، أغسطس 19، 2012

بحلم بأمل

ببساطة انا عارفه ان حلمى حلال .. وعارفه انه هيتحقق وكل يوم ايمانى ويقينى بانى هوصل للى انا عايزاه بيزيد، طاقة غريبة بتتولد كل يوم جوايا وبتأكدلى ان اللى انا عايزاه هيحصل وهيحصل زى ما انا نفسي واحسن كمان، ما اقدرش اقول مصدر الايمان ده ايه او ايه اسبابه ، لكن كل اللى اعرفه انه شيء ربنا بيولده جوا الانسان، شيء ممكن نسميه اليقين وممكن نسميه الثقة بالله.

ايو انا بحلم وبكبر احلامى وبوسعها وببنيها من غير اسوار ولا جدران، وكل يوم بكبرها اكتر، بحلم بأمل .. والحلم بأمل هو اجمل واقوى مليون مرة من الحلم من غير أمل .. فيه ناس بتحلم بس من اجل التمنى والرغبة بس ما عندهاش اى امل ان احلامها ممكن تتحقق وبسهولة جدا ممكن تتنازل عن كل احلامها عند اول مطب تقف عنده، اما انا فبحلم وكلى امل ان كل احلامى هتتحقق، وانا ناويها بقى انى هفضل وراها لحد ما تتحقق ان شاء الله.

بحلم بانسان هحبه جدا .. ونعيش انا وهو اجمل قصة حب فى الدنيا، ونتجوز ونجيب اولاد كتير ونفضل نحب بعض بعد الجواز زى ما حبنا بعض قبل الجواز واكتر بكتير واولادنا يتعلموا مننا يعنى ايه حب  وتضحيه واحترام.

بجلم بانسان جميل فى كل حاجه هيجيلى ويشوف فيا كل شيء جميل ويختارنى رغم ان فيه بنات كتير غيرى فى الدنيا  ومش لانى اجمل واحده ولكن لان قلبه حبنى انا مش اى واحده.

بحلم انى اسافر والف العالم واتصور فى كل بلد صور كتيره .. اتفسح فيهم شوية واتعلم منهم كتير واستفيد حاجات تضيف لخبرتى فى الدنيا ولايمانى بربنا ولعبادته من التأمل والتفكر والتدبر فى اللى خلقه سبحانه وتعالى.

بحلم انى اكون سيدة اعمال كبيرة جدا وناجحه جدا واسمى يتكتب فى كتب التاريخ اللى كل مصر تفتخر بيا فيه، ارفع اسم بلدى وقيمة المرأة فى بلدى قدام الدنيا كلها.

اجمل حاجة فى الاحلام ان مالهاش حدود .. وعلى قد ما خيالك يجيبك وعلى قد ما طموحك هيوصلك احلم .. احلم واحلم واحلم وعيش فى حلمك وصدقه .. خليه حقيقه قدامك وما تتنازلش عن اى بديل عنه .. اتعب علشانه واصبر وابعد عن قاموسك اى كلمة يأس او مشتقاتها ..




الخميس، يوليو 12، 2012

لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ

بسم الله الرحمن الرحيم
ولقد خلقنا الانسان فى كبد (البلد - 4 )
صدق الله العظيم

مين قال ان فيه انسان مرتاح وما عندهوش مشاكل ؟؟
مين قال ان فيه واحد كل اموره ماشية تمام التمام وزى الفل .. هو انت كنت دخلت جواه وشفت هو بيتالم من ايه علشان تحكم عليه وتحسده وتقول يارتنى كنت زيه ؟؟

تخيل ان نعم ربنا لكل بنى أدم هى بنسبة  100 % .. وهى 100% كاملة لكل انسان مش بتنقص ولا بتزيد .. لكنها بتختلف فى نسبة توزيعها

فيه انسان (أ) مثلا هياخد 10 % صحه، 30 % مال، 20% جمال، 30% حب ، 10% عقل وحكمه = 100 % نعم
وانسان تانى (ب) هياخد 30% صحة، 5% مال، 10% جمال، 45% حب 10% عقل وحكمه = 100 % نعم

فى النهايه كل واحد اخد نسبه متساوية من نعم ربنا لكن بتوزيعه مختلفه .. لو كل واحد فيهم اقتنع بكده ورضى باللى ربنا كتبهوله هيعيش احسن انسان فى الدنيا وكأن عنده كل حاجة بنسبة 100% 

لكن لو فضل مثلا (أ) يحسد (ب) على نعمه الصحة هينسى انه عنده نعمه المال اكتر بكتير منه ونعمه الجمال اكتر برضه.. ولو (ب) فضل يحسد (أ) على نعمه المال والجمال هينسى ان ربنا اداله نعمه الصحة ونعمه الحب اكتر من (أ) بكتير ..

الخلاصة اننا لازم نبقى متأكدين ان ربنا عادل رحيم بينا 

وزع علينا نعمه وقالنا لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ


واتعلمت أبطل الخوف

كنت دايما بتقولى ما تخافيش .. شيلى الخوف من جواكى وعيشي .. ما فيش شيء يستعدى انك تخافى منه
وطول ما انا جنبك لازم تبقى مطمنه ان كل حاجه هتبقى كويسه، وحتى لو قابلتنا مشاكل وعقبات هكون فيها جنبك مش هسيبك ابدا لوحدك ، فارجوكى ما تخافيش، شيلى اى خوف من قلبك وعيشي وافتحى قلبك للحياة.

وانا سمعت الكلام وشيلت الخوف من جوايا وصدقتك وصدقت الدنيا وضحكت وعيشت .. او قررت انى ابدأ اعيش زى ما دايما كنت بتقولى .. وفاتت الأيام .. ومشيت انت  ..

انتهى فصل كبير من حياتى، ومرت السنين من بعديها .. مرت كانها سراب وما تسألنيش مرت ازاى، انا ما اعرفش!!

انا اعرف بس ان من وقت للتانى بفتكرك .. بفتكر كنا ازاى .. عيشنا ازاى .. اتكلمنا ازاى .. وحبينا بعض ازاى ؟؟؟؟
وكتير بسأل نفسي هو اللى بينا كان حب بجد؟؟ ولا كانت حالة ولازم نعيشها وما ينفعش تطول اكتر من كده وكان لازم تخلص بسرعه؟؟ واهى خلصت

مش عارفه ..
انا مش بنساك .. وعارفه ان عمرك ما هتنسانى .. 
النسيان مش من طبعك .. ولا عادتى .. لكن الدنيا بتجبرنا على قتل حاجات كتير جوانا علشان نقدر نعيش فيها .. حاجات منها حلوة وحاجات منها مش حلوة .. لكن علشان نعيشها مرتاحين لازم نعيش زى ما الحياة عايزنا مش زى ما احنا عايزين .. ونحاول اننا نعوذ اللى هى بتقولنا عليه .. ولو قدرنا نجذبها لطريقنا .. هنوصل ساعتها لقمة السعادة فى الدنيا .. ولان ده شيء مش سهل خصوصا مع سرعه الحياة اللى بتيزد وتتعقد كل يوم ..

مش بفتكرك حنين ولا رغبه فى انى ارجع اعيش معاك من تانى زى زمان، ممكن نسميها بفتكرك علشان اتعلم من كل يوم عشته معاك، اتعلم انى ما اسكتش تانى على حاجات مضيقانى بس علشان المركب تمشى، وبفتكرك عشان اتأكد ان ربنا اكيد شايلى عنده حاجه أحسن .. لسه الأجمل ما جاش .. بفتكرك بالخير .. مش من عادتى افتكر لحد الحاجات الوحشه .. بس فى نفس الوقت بفتكر تفاصيل صغيرة بسببها .. وبسببها كلها .. كانت تجربتنا لازم تبقى مرحلة وتخلص.

كنت كتير بتبعتلى وتقولى بحبك .. تكلمنى ساعتين علشان فى الاخر تقولى بحبك .. تلف وتدور وتجننى علشان فى الاخر ترميهالى كده .. بحبك وتقفل على طول... يعني كانها تقضيت واجب او شيء لازم تقوله بس مش عارفه تقوله باحساس .. لكنى كنت بحبها وخلاص حتى لو ما كنتش بحسها .. بس كنت بحبها زى اى بنت بتحب تسمع كلمة بحبك.

انا مش بلومك انك ما عرفتش تحسها زى ما انا عايزه .. ومش بلوم نفسي انى ما عرفتش احسها زى ما انت عايز .. انا بس بفتكر .. شوية حاجات كده جت على بالى بعد ما فات علينا عمر .. وكل واحد بقى فى مكان بعيد جدا عن التانى.

بس تعرف .. اجمل شيء فى التجربة دى انى اتعلمت ابطل الخوف اللى كان جوايا ، وان مهما حاربت وقفلت كل الابواب الحب هيجيلى هيجيلى .. فالاجمل انى اعيش بقلب مفتوح بيحب الناس والحياة .. مش قلبى خايف مقفول ..

ادينا اتعلمنا حاجه .. علشان التجربة تبقى طلعت بنتيجة مفيدة فى الآخر