كان نفسي

كان نفسي اكون ملاك .. واعيش فى عالم من الملايكة

لا أغلط ولا ازعل حد منى .. ولا اتجرح من حد

ما يكونش فيه دموع بتحرقنى من جوا قبل ما تطلع وتبان من برا

ما يكونش فيه كره ونفاق وكذب وخيانة ..

عالم مليان براءة وصدق وحنان واخلاص .. وراحة بال

كان نفسي اكون ملاك ..

ما أظلمش حد معايا .. ولا اتظلم

عالم يكون فيه العدل بجد ..

واللى بتقبله على نفسك تقبله على غيرك

عالم ما تحاسبش فيه حد على خطأ عمله فى حقك مرة

وانت بتعمل فى حقه نفس الغلط كل يوم .. وهو صابر وساكت ومستحمل

كان نفسي اكون فى عالم من الملايكة

كله حب .. حب حقيقى

وسعادة وضحك ورضا

بدل ما كل الناس عندها حاله سخط واكتئاب

وما عندهاش ضمير ولا احساس

كان نفسي اكون ملاك واعيش وسط الملايكة

علشان لما حد يغلط يتحاسب على قد غلطته

ويتحاسب لوحده .. مش العاطل فى الباطل

كان نفسي اكون ملاك طاهر وبريء

مخلوق من نور لطاعه ربنا وفى طاعه ربنا

من غير معاصى بتتعب ولا ذنوب

كان نفسي بقى .. لكنى بشر

ربنا شاء انى اكون بشر ..

فاللهم لك الحمد والشكر .

ويارب تقوينى على ما ابُتليت به

من امتى رمضان كان كده؟؟ فينك يا رمضان وحشتنى

رمضان .. يااااااااااااا .. يا رمضان

بدأت وقربت تخلص ولسه ما حستش انك جيت

ليه بقي دايما فيه شيء ناقص فى وجودك

فينك ايام زمان .. فينك يا رمضان ؟؟ وحشتنى بجد

 

*****

زمان .. يعني مش زمان ايام تيته وجدو والابيض واسود . بس زمان من بتاع 10 سنين ولا 8 سنين .. يعني بقى ايام ما كنت انا فى ابتدائي كده ولا حاجه .. كنت بحب رمضان اوووى .. اوى يعني

زيي زي كل الاطفال اللى بيحبوه من غير اسباب "لله × لله" كده .. سبحان الله يعني.

كنت اول ما شعبان يبدأ .. ابدأ اعدهم .. الأيام يعني

فاضل 29 يوم .. فاضل 28 يوم .. فاضل 27 يوم .. فاضل اسبوع .. بكره الرؤيه ..

وكان فيه سؤال دايما بنسأله لبعض فى اليوم ده "اتحرمنا منه دلوقتى" انت نفسك رمضان يبقى بكره ولا بعد بكره؟؟

وليله الرؤيه كنت أفضل مستينه من بعد المغرب .. مستنيه العشا تأذن علشان اشوف المفتى وهو بيُعلن وبيقول عن تاريخ اول يوم فى رمضان وكان فيه حاجه غريبه بيقولها ماكنتش بفهمها ابدا يعني .. الا لما كبرت بقى وبدات افهم كده :$:$ ... لما كان بيقول انه الهلال لم يظهر .. ما كنتش بفهم يعني ان معنى كده ان بكره مش رمضان ولسه شعبان فيه يوم زياده وكده يعني .

كنت بتغاظ اوووى منهم لما بيقعدوا يتكلموا ويقولوا محاضره طويله .. وكنت بتغاظ اكتر من الشيخ اللى بيقرأ القرآن .. كنت صغيره بقى وافضل اقول .. كل سنه بتقرأ آيات الصيام هى هى .. طيب ممكن تقولى الرؤيا الاول واعمل اللى انت عايزه بعد كده .. كنت ببقى مستعجله اوى .. ومع ذلك كنت بحب اليوم ده اوى .

كنت بحب جرس التليفون اللى مش بيبطل رن اول ما المفتى يعلن يوم رمضان سواء شعبان كامل او 29 يوم .. والتهانى بقى ورمضان كريم والحاجات دى بين الاهل والاصحاب ..

والمذيعه اللطيفه بتاعت القناه الاولى وهى بتهنئ الامه الاسلاميه بشهر رمضان المبارك ...

زمان بقى .. ايام الشيخ الشعراوى قبل أذان المغرب .. والاذان بصوت الشيخ محمد رفعت .. وعمو فؤاد بعد الفطار ..

وكل سنه احاول اخلص المصحف واحس انه كبير اووى يخلص رمضان ومالحقش اوصل لنصه :$:$

*-*-*-*-*-*-*-*

رمضان زمان ايام الهدوء والبرائة والبساطه .. يمكن مشاكلنا كانت اقل او ما كناش عاصين ربنا اوى بالشكل ده فكان سهل علينا ندخل فى روحانيات رمضان ..

********

المهم دلوقتى .. رمضان فين بقى .. حد يدلنى عليه!!

زحمه فى حياتنا ودوشه صوتها بقى عالى اوى

بقينا بنجرى ورا كل حاجه .. وكل حاجه بقت بتجرى ورانا .. سباق بيخلص لما حد فينا يخلص على التانى فى الاخر يا احنا يا الدنيا .. وطبعا الدنيا هى اللى بتكسب فى الاخر والبنى ادم بيموت.

مش بتكلم عن التلفزيون والقنوات الكتييييييييييييير والمسلسلات الاكتر بكتير والبرامج والمسابقات واللى واللى  .. انما كمان على كل حاجه حوالينا ..

نفوسنا اللى ما بقتش راضيه باى حاجه .. معصيه ربنا اللى غلفه قلوبنا

موضوع الرؤيا اللى خلاص بقى بيتعرف بالقبه السماويه .. وما حدش بقى يستنى المفتى فى التفزيون وماحدش بقى يسال حد نفسك رمضان يبقى بكره ولا بعده؟

تهانى رمضان اللى ما بقتش تيجى فى التليفون زى زمان .. بقى كله وول وفيس بوك واحيانا مسجات على الموبيل .. ده فى القليل النادر يعني.

يااااااااااااااه .. ربنا يرحمنا بقى

وللحديث عن رمضان بقيه

لسان الصمت

ليس كل الكلام يقال

فاحيانا نشعر باشياء يقف امامها الكلام عاجزا

او يقف حائرا خجلا ..

احيانا يكون الكلام صغيرا امام مشاعر عظيمه عملاقه

واحيانا اخرى .. تفقد المشاعر قيمتها عندما تتحول الى كلمات

وكثيرا ما تصبح نظرة العين ابلغ من خطبه من الحروف والكلمات

واحيانا اخرى يخرج الكلام متسرعا متضاربا

يحاول ان يدارى ارتباكا او خجلا

فيضيع معناه .. وربما ينعكس

واحيانا تتمنى ان يشعر الاخرين باحساسك دون كلام

ان ترى رد فعلهم على شيء كنت تتمنى ان تقوله ولكنك لم تفعل

كانما يقرأون أفكارك .. يشعرون بك وبصمتك

فيصبح الصمت .. اعمق من الكلام

لكن قليلا ما يشعر احد بما لا تقوله

الكل يبحث عن الكلمات المباشره

عن التفاصيل الدقيقه لكل شيء

لماذ تبتسم .. ولماذا تبكى ..  ولماذا تفعل ولا تفعل

انتهت لغه الصمت من قواميس البشريه

رغم انها ابلغ اللغات ..

وحلت مكانها لغه اللسان والتفاصيل

حقك عليا ...

حبيبي الغالى .. حبيبي اللى ما حبتش زيه ولا يمكن احب غيره ..

حبيبي اللى بشوف الدنيا بعنيه وبلاقى فرحتى فيهم

وبحس معاه بالأمان .. الأمان اللى بجد ممكن تحتاجه اى واحده فى الدنيا

والأهم بحس معاك بالحب اللى ماكنتش متخيله انه موجود فى الدنيا دى اساسا

حبيبي ...

نفسي أقلك بحبك .. بجد نفسي اقلهالك

مش عارفه ليه كل مره بتبقى على طرف لسان .. بس اجى اقلها بيطلع سكات

بتلخبط .. وبضحك وبهزر .. وكتير برخم عليك .. بدارى توترى ده باى حاجه

بس .. نفسي أقلها

لالا مش بس اقلها .. انا نفسي ادوب فيها... اقلك كل حرف منهم من ابعد حته فى قلبى .. ويطلع كل حرف بمليون آها جوايا .. اهاتى اللى بتعشقك ومش مجرد بتحبك

ونفسي ارتمى "بجد" بين احضانك .. وتمسح بايدك على شعري .. وتضمنى جامد لحضنك .. وقتها هقول "بجد" مش عايز حاجه تانى من الدنيا.

حبيبي .. حقك عليا ..

حتى لو لسانى اتاخر شوية يقولها

قلبى مش بيدق دقه من غير ما يقولهالك ..

بحبك .. بحبك يا احلى حاجه فى دنيتى .. يا كل دنيتى

بحبك .. بحبك يا مصدر النقاء والطهر فى حياتى

بحبك .. بحبك يا حبيبي .. وبحس انك سندى وقوتى

بحبك .. ومش هحبك غيرك .. ومش هعيش لغيرك

بحبك .. بحب كل حاجه فيك .. بعشق كل "فسوه" فيك ..

بحبك .. بحب طفولتك ورجولتك اللى منورين حياتى

بحبك بقى .. مش عارفi اذا كنت عارف قد ايه ولا مش عارف ..

لكن .. حقك عليا :$:$:$

استسلام الروح

استسلام ..

مخدر من نوعٍ ما ..

هدوء هادئ ..

جمالا أجمال .. وألوانا أزهى

اشياء تقليديه غير تقليديه

كل شيء يبدو .. ابهى!

الزمن خارج الحسبان

الحسابات المنطقيه فى اجازه مفتوحه

أقولها وانا فى غايه التعجب

أحبك ولا أحبك

أحبك لانك .. يكفي أنك أنت لأحبك!

لكنى لا أحبك

لانى ارى الحب كلمه

ضيقه

محدوده

تعبر عن احساس لحظى يشعره قلب تجاه قلب آخر

لكنها لا تعبر عن امتلاك الروح

امتلاك الوجدان والمشاعر

عن شيء يجري فيك مجرى الدم

له شراينه وأوردته الخاصه ..

أحبك ..

يقولها اللسان لان قاموس اللغه عجز عن وضع كلمه بديله

يرددها القلب بلا تفكير ..

لكن للروح حسابات آخرى ..

الروح تعشق وتهيم .. تسبح فى شواطئ بعيده

تسافر أميال وهى فى مكانها

وترفرف بأجنحه عاليه من نور .. دون أن تتحرك

الأرواح تتداخل .. تذوب .. تنصهر

فتشكل روحين من مزيج جديد ..

فى كل واحده منهم جزء من نفسها وجزء من الاخرى

فمهمها باعدت بينهم الدنيا والايام ..

يدرك كل نصف ان له نصف آخر

لا حياه له بدونه ولا راحه

فيعود ..

هكذا هى حكمه الأنصاص

ان تاخذ جزء من روحى وان احتفظ بجزء من روحك

ان نشعر بالاكتمال فى وجودنا معا

ان تكون قوتى فى قوتك

وسعادتى فى سعادتك

ان تصبح ثقتى فيك هى ثقه فى نفسي

وان يصبح نجاحى هو نجاح لك

دمعتى هى جرح لك ..

ان يكون المشترك بيننا .. أكثر بكثير من اى اختلاف

وان نختلف رغم ذلك

 لكننا نعود سريعا لأصلنا .. لأتفاقنا وأرواحنا

وان أعود بعد كل ذلك .. فاقف متأمله حائره

أريد ان ألخص حالتى تلك فى كلمه أقولها لك

فلا أجد الا كلمه المعجم المعروفه

أحبك ..

لكن .. اعتقد وانا أقولها باحساسى

بطريقتى .. بقلبى

وبجزء من روحى

تشعرها مختلفه عن اى "أحبك" اخرى قد تسمعها

اننى هكذا اشعر بها منك

اشعر باختلافها ..

بنكهتها المحلاه بعشقك المغلفه بحنانك

اننى رغم كل شيء فأنا أحبك

رغم انها كلمه ذات أحرف قليله

الا انى احب ان أقولها لك

حتى وان قلتها وهى قصيره

ثم قرات عليك موسوعه من الوصف والتعبيرات

أحاول به ان اعبر عن قليل القليل من حبى

فانا أحبك

أقولها لك بطريقتى .. بلكنتى ولذمتى فى الحديث

أقولها لك بخجل الأنثى العاشقه

والطفله المدللة

أ .. ح .. ب .. ك

دعبسات

مجرد دعبسه على خفيف جوايا ..

ممكن تسمع التراك ده وانت بتقرأه كمان

اشيل ده ارمى ده .. ادور ورا ده . بحاول افهم مين ده

بس كل ما بدور .. وكل ما بشيل حاجه .. الصوره اللى انا شايفاها هى اللى كانت ومازلت بتتأكدلى ..

كل حاجه حلوه كنت شايفاها هنا او هنا .. اتاكدت منها .. شفتها احلى فى عينى .. حبتها اكتر

كل ما اشيل حاجه علشان ادور تحتها ولا وراها .. الاقى الصوره احلى من الاول .. وحتى لما برجع اللى شلته لمكانه بتفضل الصوره حلوه ويمكن احلى .. لان كل شويه المستخبى والمدارى بيظهر وبينور وبفهم الصوره اكتر ..

وكل ما الصوره دى توضح وتنور وكل ما اجزائها الناقصه تتكمل وتتركب .. كل ما كل حاجه فيها بتحلو فى عيني.

زى احساس السعاده اللى تحسه فى نظرة عين بتضحك بصفاء شديد .. العيون دى كل ما تشوفها تشوف فيها جمال مختلف .. وكل مره تحسها بتزداد جمال .. وكل ما كانت النظرة بعمق اكتر وجايا من القلب مش بس من العقل .. كل ما كانت نظره مليانه مشاعر واحسايس فياضه.

زى منظر الشروق والشمس بتتولد من قلب البحر وتكبر وتعلى وتتحول من برتقالى غامق خافت لفاتح لاصفر فاقع ما تقدرش تفتح فيه عينك وتبصلها .. وتحس فى ولادتها وفى جو الشروق ونسمه هوا الصبحيه .. بلوحه فنان بديع سبحانه من أبدعها .. وتحس همومك صغيره اوى قدام مشهد زى كده .. وتحس ان الحب مالى قلبك وكل كيانك .. وتحس ان فيه دايما امل .. ومع ميلاد الشمس كل نهار بتتولد حاجات كتير اوى .. مشاعر واحسايس وافكار ورؤى .. بتتولد احلامنا اللى بنعيش بيها.

زى احساس طفل صغير مشتاق يبنى مراكب ويرميها فى البحر .. مشتاق يبنى قصور وبيوت على الرمل .. مشتاق يجري ويركب عجل .. زى احساس الطفل وهو بيحلم ليله العيد .. بيحلم باللبس الجديد اللى هيلبسه بكره .. ويحلم بالعيديه اللى هياخدها ويحلم بالخروجات والفسح والاماكن اللى هيزورها .. احساس بان كل شيء فى الدنيا جميل وصافى .. مش شايف غير الورد والبلالين ومش بيفكر غير ازاى ينبسط ويضحك ويلعب ويعمل مقالب فى اصحابه واخواته.

احساس الست لما تكون ام لاول مره وتشيل ابنها لاول مره وتبوس ايده الصغيره .. وتحضنه وتلعب معاه .. ويعيط وتحتاس بيه .. ولما اخيرا تعرف لوحدها هو كان محتاج ايه .. فتضحك من قلبها لانها قدرت تريحه وتحل  مشكلته ..

احاسيس كتير جميله .. مش بتيجى بالساهل .. بتاخد وقت وبتحتاج تعب.. لكن لما بتوصلها بتحس انك فى قمه السعاده .. حتى ولو للحظات بتحس فيها انك ملكت العالم كله .. بتحس انك اخف من الريشه وانك وانت ماشى على الأرض كأنك مش ماشى لأ ده انت طاير لفوق ..

احاسيس .. بتحتاجها علشان تقدر تعيش .. علشان تقدر تستحمل .. احاسيس بتخليك تشوف الصوره حلوه وجميله .. وتشوف كل تفاصيلها بوضوح .. تشوف عيبوها كانها مميزات .. كانها ديكور من غيره الصوره ما تحلاش ..

وكفايه دعبسه لحد كده :)

آخر هلوسه (8) الحلقه الأخيره

دخلت اولى حضانه فى اواخر عام 1993 وعمرى كان 3 سنين وكام شهر .. كنت على مشارف عامى الرابع ..
وبعد سنتين جامدين مش فاكره منهم غير تخاطيف .. دخلت المرحله الابتدائيه فى نفس ذات المدرسه .. بس بدل ما كنا تحت الارض طلعنا فوق الارض ..
الخمس سنين مع نفس الفصل ونفس الناس .. كبرنا مع بعض من ايام ما كان عمرنا 6 سنين ولحد ما كملنا ال 10 ..
لحد تالته ابتدائي كانت مدرسه واحده بتدينا العربى والدين والحساب .. وكانت نفس المدرسه اللى بدات معانا من اولى ابتدائى ولحد تالته ابتدائى .. ومن حظى كانت جارتى كمان فى العماره :)
كنت شاطره .. بحب المدرسه .. بذاكر وبطلع الاولى او من الاوائل اللى فى الاول دايما.

وخلصت ابتدائى على خير وسافرت مرسي مطروح " اجمل مدينه فى العالم" واخدت اولى اعدادى من هناك لظروف عوائليه يعني .. كانت سنه هاديه .. مريحه ..وبعدين رجعت تانى للقاهره بهمها وحرها وشقاها .. وكملت تانيه وتالته اعدادى فى مدرسه سورها فى سور مدرستى الابتدائى ..
كونت صدقات عمري .. اصدقائى اللى بجد اللى طلعت بيهم من الدنيا واللى هكمل بيهم حياتى ان شاء الله عرفتهم فى الفتره دى .. سواء من المدرسه زى داليا وامانى وآيه .. او من الدروس زى حبيب قلب "نوران" ..

وكبرت وبقيت بنوته حلوه ملوو هدمى كده ودخلت ثانوى .. بس ما عرفتش احب المدرسه ولا الناس اللى فيها .. كنت كل يوم تقريبا بروح معيطه منها .. وفضل عندى اكتئاب حوالى سنتين ونص .. لحد ما فى الاخر حولت منازل وبعدت عن الجو ده .. هديت بقى وعرفت اركز وربنا كرمنى بمجموع كويس بالقدر الكافى انى ادخل كليه الألسن .. المفروض انها من كليات القمه .. سنه وراها سنه تجر فى السنه اللى وراها لحد ما فاتوا اربع سنين الدراسه .. والمحصله 17 سنه خدمه فى التعليم.

دايما فى بدايه كل ترم كنت بقول لنفسي انا هذاكر بقى من اول السنه علشان اجيب تقدير ولا مجموع وعلشان افهم كده وما اتزنقش فى الاخر .. ولا مره حصل يعني .. بس فى الجامعه الاستهبال كان بزياده اوى ..
احساس غريب انك تخرج برا الدايره اللى عشت فيها من قبل ما توعى ولحد ما ادراكك ووعيك اتشكل .. احساس غريب انك توصف الدايره دى من برا .. وانت شايف الناس اللى بتتحرك جواه ..
بتفتكر مدرسين عدوا عليك .. اللى حبتوا وبكيت بالدوم على فراقه .. اللى كرهته وكرهت اليوم اللى شوفته فيه .. اللى قدر يوصلك فكر وثقافه وقدر يأثر فيك وفى شخصيتك وهتفضل فاكره لحد اخر يوم فى عمرك .. واللى مش فاكر اصلا انه مر فى حياتك ..

اصحابك فى نفس الديسك .. وانتظار الفسحه بالعافيه علشان تجروا على الكانتين تشتروا حاجه حلوه .. واللعب والتنطيط .. وكل يوم تروح شككل وهدومك يدوا ايحاء كده انك عاوز تدخل تاخد "فوم" فى الغساله الفوووووووول اوتوماتيك.
الفرحه بتاعت الواحد لما خلص الثانوى وانه داخل الجامعه .. ما فيش خلاص يوينفورم .. ما فيش شنطه تقيله ولا فى طاوبر الساعه 7.15 الصبح.
حاجات كتير وكتير عشتها .. وعايشتها .. حبتها وكرهتها ..
شلال ذكريات فى نافوخى .. وكل ما الذكريات بتكتر كل ما بتيجى جوايا طاقه اكبر علشان اتحرك .. علشان اعمل ذكريات جديده وعلشان حياتى ما تقفش على اللى فات.

ابدأ حياه جديده .. اشتغل واتجوز واجيب اولاد صغيرين كده .. اعيش معاهم التجربه من اول وجديد .. وابص من دايره تانيه خالص على الدايره اللى كنت فى يوم من الايام عايشه فيها.. اشوف بقى اهلى كانوا بيعانوا معايا ازاى .. وبيفرحوا بيا ازاى ..
صدق اللى قال وما اعرفش هو مين اننا لازم يكون لنا ماضى وذكريات ناخد منها خبرات تنفعنا فى حاضرنا .. ولازم نشتغل صح فى حاضرنا علشان ده اللى بيصنع لنا مستقبلنا .. وهى ايه الحياه بس الا شويه خطوات ورا بعد وقرارات فوق بعد ..

اشوفكم على خير .. فى اى وقت تانى :)
هتوحشونى يعني $:$: